Którą zmianę należy wprowadzić w programie przedstawionym na rysunku, aby po wciśnięciu przycisku normalnie otwartego S1 wyjście Q timera zostało aktywowane, a dezaktywowane 20 sekund po zwolnieniu przycisku S1?
A. Zmienić parametr ET na %VW20 bez zmiany typu timera.
B. Zmienić typ timera na TON z parametrem PT = 200.
C. Zmienić typ timera na TON z parametrem PT = 20.
D. Zmienić parametr PT na 200 bez zmiany typu timera.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.19-X-18.01).
Poprawna odpowiedź polega na zmianie parametru PT na 200 bez zmiany typu timera. W kontekście działania timera TOF (Timer Off-Delay), jego kluczową funkcją jest aktywacja wyjścia Q przez określony czas po zwolnieniu sygnału wejściowego. W tym przypadku, aby uzyskać 20 sekund aktywności wyjścia Q po zwolnieniu przycisku S1, należy ustawić parametr PT na 200 jednostek. Jednostka czasu dla tego timera to 100 ms, więc 20 sekund równają się 20 000 ms, co przekłada się na 200, ponieważ 20 000 ms / 100 ms = 200. W praktycznych zastosowaniach, taka konfiguracja jest często wykorzystywana w automatyce do opóźniania wyłączeń urządzeń, co pozwala na ich bezpieczne zamknięcie, na przykład w zastosowaniach zabezpieczających. Takie podejście jest zgodne z zasadami projektowania systemów automatyki, gdzie precyzyjna kontrola czasowa jest kluczowym elementem efektywności operacyjnej.
Wybór niewłaściwych odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia działania timerów i ich parametrów. Odpowiedzi, które sugerują zmianę typu timera, takie jak zmiana na TON, są mylne, ponieważ timer TOF jest odpowiedni do opóźniania wyłączenia sygnału. Parametr ET, który proponuje pierwsza odpowiedź, odnosi się do czasu, przez który wyjście Q jest aktywne, co w tym kontekście nie spełnia wymagań zadania. Zmiana typu timera na TON z parametrem PT = 20 lub PT = 200 również nie jest poprawna, gdyż timer TON działa na zasadzie aktywacji w momencie włączania sygnału, a nie po jego zwolnieniu. Zrozumienie różnicy pomiędzy timerami TOF a TON jest kluczowe w programowaniu, ponieważ każdy z nich ma swoje specyficzne zastosowania. Typowe błędy to mylenie momentu aktywacji timera z czasem jego działania. W praktyce, dla realizacji funkcji opóźniania wyłączenia, konieczne jest użycie parametru PT w timerze TOF, co wskazuje na czas, przez który sygnał ma pozostać aktywny po jego dezaktywacji.