Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym (fragment)
Rozdział 2 § 2.
pkt.1. Kosztorys inwestorski opracowuje się metodą, polegającą na obliczeniu wartości kosztorysowej robót objętych przedmiarem robót jako sumy iloczynów ilości jednostek przedmiarowych robót podstawowych i ich cen jednostkowych bez podatku od towarów i usług.
pkt.2. Wartość kosztorysowa robót obejmuje wartość wszystkich materiałów, urządzeń i konstrukcji potrzebnych do zrealizowania przedmiotu zamówienia.
Którą metodę sporządzania kosztorysu inwestorskiego opisano we fragmencie zamieszczonego rozporządzenia?
Źle. Metoda wskaźnikowa szacuje koszt ze wskaźników, na przykład za metr kwadratowy, bez przedmiaru robót.
Źle. Kalkulacja szczegółowa rozbija koszty na robociznę, materiały i sprzęt oraz dolicza narzuty.
Dobrze. Suma iloczynów ilości robót i ich cen jednostkowych to kalkulacja uproszczona.
Źle. „Metoda jednostkowa” nie jest nazwą metody w tym rozporządzeniu - ceny jednostkowe występują w kalkulacji uproszczonej.
Przykładowe zadanie CKE z 2023 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik montażu i automatyki stolarki budowlanej (BUD.32).
We fragmencie rozporządzenia opisano metodę kalkulacji uproszczonej. Polega ona na obliczeniu wartości kosztorysowej robót jako sumy iloczynów ilości jednostek przedmiarowych robót podstawowych i ich cen jednostkowych, bez podatku VAT - dokładnie tak, jak brzmi cytowany przepis.
Do zapamiętania: w kalkulacji uproszczonej mnoży się ilość robót przez cenę jednostkową, w której są już zawarte wszystkie składniki kosztów. W kalkulacji szczegółowej oblicza się osobno nakłady i koszty robocizny, materiałów i pracy sprzętu, a potem dolicza koszty pośrednie i zysk.
Kosztorys inwestorski sporządza zamawiający, na przykład przed przetargiem, aby ustalić szacunkową wartość zamówienia. Ceny jednostkowe przyjmuje się z publikacji cenowych lub z kalkulacji własnych.
Łatwo pomylić metodę uproszczoną ze szczegółową, bo obie mają w nazwie słowo „kalkulacja”. Kalkulacja szczegółowa nie operuje cenami jednostkowymi robót, tylko rozbija każdą pozycję na nakłady: robociznę, materiały i sprzęt, z ich cenami, a następnie dolicza koszty pośrednie i zysk. W przepisie z pytania takich składników nie ma.
Metoda wskaźnikowa polega na szacowaniu kosztów na podstawie wskaźników, na przykład ceny za metr kwadratowy powierzchni użytkowej czy za metr sześcienny kubatury - bez przedmiaru poszczególnych robót. Określenie „metoda jednostkowa” nie jest nazwą metody kosztorysowania używaną w tym rozporządzeniu; kojarzy się z „cenami jednostkowymi”, ale te występują właśnie w kalkulacji uproszczonej.
Mnożenie ilości robót z przedmiaru przez ceny jednostkowe i sumowanie wyników to metoda kalkulacji uproszczonej. Wskazówką jest słowo „ceny jednostkowe” bez rozbicia na składniki - to cecha właśnie tej metody.