Kwalifikacja: TWO.07 - Pełnienie wachty morskiej i portowej

Często można się pomylić, próbując na chybił trafił przypisać sygnały alarmowe do odpowiednich sytuacji, zwłaszcza jeśli nie ma się na co dzień do czynienia z żeglugą morską. W praktyce jednak nie ma tu miejsca na dowolność – każdy z sygnałów ma swoje konkretne znaczenie i jest określony w międzynarodowych przepisach, na przykład w konwencji SOLAS. W przypadku alarmu opuszczenia statku, czyli sytuacji, gdy wszyscy muszą natychmiast przygotować się do ewakuacji, stosuje się wyłącznie jeden, bardzo charakterystyczny sygnał – siedem krótkich dźwięków, a potem jeden długi. Wybierając inne odpowiedzi, można paść ofiarą typowego błędu myślowego, czyli mylenia sygnałów „pożarowego” (często pojedynczy, przerywany dźwięk) czy ostrzegawczego z sygnałem generalnego alarmu. Na przykład sygnał składający się z samych długich dźwięków albo z pojedynczych tonów nie jest wykorzystywany do alarmu opuszczenia statku. To kluczowe, bo wszelkie nieporozumienia mogą prowadzić do chaosu podczas prawdziwego zagrożenia. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne ćwiczenia i przywiązanie do standardów wypracowanych latami to podstawa bezpieczeństwa na morzu – nie ma tu miejsca na improwizację czy interpretację. Odpowiednie rozróżnianie sygnałów alarmowych to coś, co każdy członek załogi i każdy pasażer powinien mieć w małym palcu. Warto też pamiętać, że na niektórych jednostkach stosuje się sygnały świetlne jako uzupełnienie, ale ich układ i znaczenie muszą być zgodne z przepisami międzynarodowymi. Właściwe reagowanie na alarm to nie tylko wymóg przepisów, ale też realna szansa na uratowanie życia.