Belka przedstawiona na ilustracji jest

Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik obsługi przemysłu targowo-wystawienniczego (BUD.33).
Belka na ilustracji jest utwierdzona jednostronnie. Jej lewy koniec jest zamocowany w ścianie (oznaczonej kreskowaniem), a prawy pozostaje wolny, bez żadnej podpory. Taka belka to wspornik - pod obciążeniem ciągłym 3 kN/m ugina się w dół, a największy moment zginający powstaje przy utwierdzeniu.
Reguła do zapamiętania: utwierdzenie na schemacie rysuje się jako pionową kreskę z ukośnym kreskowaniem - blokuje ono przesuw i obrót końca belki. Podpora przegubowa przesuwna to trójkąt na rolkach, podpora przegubowa nieprzesuwna - trójkąt na kreskowanej podstawie.
Wsporniki występują przy stoiskach np. jako daszki, półki ekspozycyjne lub belki kasetonów wysunięte poza obrys konstrukcji. Ich mocowanie musi przenieść cały moment zginający, więc wymaga starannego wykonania.
Wybór innej odpowiedzi bierze się z niedokładnego odczytania symboli podpór na schemacie.
Belka utwierdzona dwustronnie miałaby zamocowanie w ścianie na obu końcach - tu prawy koniec jest wolny, bez żadnego symbolu podparcia.
Belka swobodnie podparta leży na dwóch podporach przegubowych, zwykle jednej nieprzesuwnej i jednej przesuwnej, rysowanych jako trójkąty. Takich symboli na schemacie nie ma.
Belka przegubowa (np. belka Gerbera) składa się z kilku odcinków połączonych przegubami, opartych na kilku podporach. Na schemacie widać jeden ciągły pręt bez przegubów pośrednich.
Schemat statyczny warto czytać od podpór: najpierw ustal, jak zamocowany jest każdy koniec belki, a dopiero potem patrz na obciążenie. Rodzaj obciążenia, tu ciągłego 3 kN/m, nie zmienia nazwy schematu belki.
Poprawna jest belka utwierdzona jednostronnie, czyli wspornik: jeden koniec zamocowany w ścianie, drugi swobodny. Zapamiętaj symbol utwierdzenia - kreskowana linia przy końcu pręta.