Na podstawie obmiaru robót sporządzamy kosztorys
Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik obsługi przemysłu targowo-wystawienniczego (BUD.33).
Na podstawie obmiaru robót sporządza się kosztorys powykonawczy. Obmiar to pomiar ilości robót rzeczywiście wykonanych - po ich zakończeniu mierzy się np. powierzchnię zamontowanych ścian czy długość kabli. Kosztorys powykonawczy rozlicza więc to, co faktycznie zrobiono.
Reguła do zapamiętania: przedmiar - przed robotami, ilości z projektu - podstawa kosztorysu inwestorskiego i ofertowego. Obmiar - po robotach, ilości rzeczywiste - podstawa kosztorysu powykonawczego. Kosztorys zamienny sporządza się, gdy zmienia się zakres lub technologia robót.
Ilości z obmiaru wpisuje się do książki obmiarów.
Kosztorys powykonawczy stosuje się zwłaszcza przy rozliczeniu kosztorysowym, kiedy wykonawca dostaje zapłatę za faktycznie wykonane ilości, a nie stałą kwotę ryczałtową.
Każdy z błędnych kosztorysów powstaje przed rozpoczęciem robót albo w innym celu niż rozliczenie wykonanych ilości.
Kosztorys ofertowy przygotowuje wykonawca, żeby złożyć ofertę w przetargu - na podstawie przedmiaru, czyli ilości z projektu, zanim cokolwiek zostanie wykonane.
Kosztorys zamienny sporządza się, gdy w trakcie realizacji zmienia się zakres lub sposób wykonania robót w stosunku do pierwotnego projektu - nie wynika on wprost z obmiaru wszystkich robót.
Kosztorys inwestorski przygotowuje zamawiający (inwestor) przed przetargiem, żeby oszacować wartość zamówienia - także na podstawie przedmiaru.
Pomaga zapamiętanie przedrostków: przed-miar - przed robotami, ob-miar - po zmierzeniu tego, co wykonano.
Łatwo pomylić przedmiar z obmiarem, bo oba to zestawienia ilości robót. Różnica jest w czasie: obmiar robi się po wykonaniu robót, dlatego jego podstawą jest kosztorys powykonawczy.