Na ilustracji przedstawiono rusztowanie

Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik obsługi przemysłu targowo-wystawienniczego (BUD.33).
Na ilustracji przedstawiono rusztowanie warszawskie. To rusztowanie ramowe złożone z prefabrykowanych ram stalowych łączonych w kolejne kondygnacje, z pomostem roboczym, drabinką wewnątrz i barierkami. Ustawione na kółkach z hamulcami może pracować jako rusztowanie przejezdne.
Reguła do zapamiętania: rusztowanie ramowe (np. warszawskie) buduje się z gotowych ram, rusztowanie kozłowe opiera się na kozłach, wspornikowe - na wspornikach mocowanych do ściany, a wiszące - na linach lub cięgnach zawieszonych powyżej.
Przy montażu stoisk i scen rusztowania jezdne ułatwiają prace na wysokości, np. montaż oświetlenia. Przed wejściem trzeba zablokować kółka, a przy przetaczaniu na pomoście nie może być ludzi ani luźnych materiałów.
Każdy z błędnych typów rusztowań ma inny sposób podparcia, którego na ilustracji nie widać.
Rusztowanie wspornikowe składa się ze wsporników przymocowanych do ściany budynku i ułożonego na nich pomostu - nie stoi samodzielnie na podłodze jak konstrukcja z ilustracji.
Rusztowanie kozłowe to niskie rusztowanie z kozłów (podpór w kształcie litery A lub odwróconego V), na których układa się deski pomostu. Służy do prac na niewielkiej wysokości, np. przy tynkowaniu sufitu w pomieszczeniu.
Rusztowanie wiszące jest zawieszone na linach lub cięgnach przymocowanych do konstrukcji powyżej, np. do dachu, i nie opiera się na podłożu. Takie rusztowania stosuje się przy elewacjach wysokich budynków.
Poprawne jest rusztowanie warszawskie: konstrukcja z ilustracji składa się z powtarzalnych ram stalowych stojących na podłożu, z pomostem i drabinką.