Kajdanki można nałożyć na ręce, gdy są one z tyłu ciała osoby:
Odpowiedź 'o silnej budowie ciała, podejrzanej o popełnienie przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu' jest poprawna, ponieważ kajdanki powinny być stosowane w sytuacjach, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że dana osoba może stanowić zagrożenie dla innych lub samej siebie. Taki przypadek najczęściej dotyczy osób, które wykazują agresywne zachowania lub są podejrzewane o popełnienie poważnych przestępstw. W praktyce organów ścigania, stosowanie kajdanek ma na celu nie tylko zabezpieczenie osoby zatrzymanej, ale również ochronę funkcjonariuszy oraz osób postronnych. W sytuacjach krytycznych, takich jak zatrzymywanie podejrzanych przestępców, standardowe procedury bezpieczeństwa wymagają oceny nie tylko stanu psychicznego, ale także fizycznej kondycji zatrzymywanego. Na przykład, w przypadku zatrzymania osoby, która wykazuje silne cechy fizyczne i może stwarzać realne zagrożenie, zastosowanie kajdanek jest uzasadnione i zgodne z zasadami użycia siły. Zgodnie z wytycznymi organów ścigania, takie działania są zgodne z zasadą proporcjonalności, gdzie użycie kajdanek jest środkiem niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa w danej sytuacji.
Odpowiedzi sugerujące, że kajdanki można założyć na każdą osobę ujętą lub tylko na osoby o silnej budowie ciała są problematyczne i niezgodne z obowiązującymi standardami stosowania środków przymusu bezpośredniego. Kajdanki nie powinny być stosowane bez uzasadnionej podstawy, jaką stanowi podejrzenie popełnienia przestępstwa, a sama budowa ciała nie jest wystarczającym argumentem do ich użycia. Zastosowanie kajdanek na osobach, które nie wykazują agresji ani nie są podejrzewane o przemoc, może prowadzić do naruszenia ich praw, co jest sprzeczne z zasadami etyki zawodowej oraz regulacjami prawnymi dotyczącymi ochrony praw człowieka. W praktyce, zastosowanie takich środków powinno być przemyślane i oparte na faktach oraz analizie ryzyka. Przyjęcie, że każda osoba ujęta może być skuta kajdankami, ignoruje fundamentalne zasady odpowiedzialności i proporcjonalności, a także może prowadzić do niepotrzebnego stresu i traumy dla osób zatrzymywanych. Należy zatem pamiętać, że skuteczne zarządzanie sytuacjami kryzysowymi wymaga nie tylko oceny fizycznych cech osób, ale również ich zachowań oraz kontekstu sytuacyjnego.