Główne źródła emisji SO2, które przyczyniają się do tworzenia smogu, to
Elektrociepłownie i lokalne kotłownie są istotnymi źródłami emisji dwutlenku siarki (SO<sub>2</sub>), który jest jednym z głównych składników smogu. Te obiekty często spalają paliwa kopalne, takie jak węgiel, co prowadzi do uwalniania SO<sub>2</sub> do atmosfery. Zgodnie z normami emisji zanieczyszczeń, elektrociepłownie są zobowiązane do stosowania technologii ograniczających emisję, takich jak odsiarczanie spalin. Przykładowo, w wielu krajach europejskich wdrożono systemy filtracji, które znacznie redukują ilość SO<sub>2</sub> emitowanego przez te instalacje, co podkreśla znaczenie ekologicznych praktyk w sektorze energetycznym. Ponadto, efektywne zarządzanie energią i przechodzenie na odnawialne źródła energii, takie jak biomasa czy energia słoneczna, może znacząco przyczynić się do zmniejszenia emisji SO<sub>2</sub> i poprawy jakości powietrza. W związku z tym, odpowiednia regulacja i modernizacja technologii w elektrociepłowniach oraz kotłowniach lokalnych są kluczowe dla ochrony zdrowia publicznego oraz środowiska.
Spalarnie odpadów, środki transportu oraz składowiska odpadów komunalnych są często postrzegane jako źródła zanieczyszczeń atmosferycznych, jednak ich wpływ na emisję dwutlenku siarki (SO<sub>2</sub>) jest znacznie mniejszy w porównaniu do elektrociepłowni i kotłowni. Spalarnie odpadów są zaprojektowane tak, aby minimalizować emisje zanieczyszczeń, w tym SO<sub>2</sub>, dzięki zastosowaniu nowoczesnych systemów oczyszczania spalin. Ich głównym celem jest neutralizacja zanieczyszczeń organicznych oraz redukcja objętości odpadów, co czyni je bardziej efektywnymi z punktu widzenia ochrony środowiska. Środki transportu, mimo że przyczyniają się do emisji różnych zanieczyszczeń, w przypadku SO<sub>2</sub> ich wpływ jest ograniczony przez rozwijające się normy emisji, takie jak Euro 6 dla samochodów osobowych, które stale wprowadzają bardziej restrykcyjne limity na emisję zanieczyszczeń. Składowiska odpadów, z kolei, emitują metan i inne gazy cieplarniane, natomiast ich wkład w emisję SO<sub>2</sub> jest znikomy. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego zarządzania jakością powietrza oraz podejmowania właściwych decyzji dotyczących polityki ekologicznej.