W dokumentacji technicznej kokili metalowej przedstawiono odpowietrzenia w postaci

Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - modelarz odlewniczy (MTL.01).
W dokumentacji kokili przedstawiono odpowietrzenia w postaci rowków. Na rysunku są płytkie rowki o głębokości 0,5 mm i kącie 90°, rozmieszczone na powierzchni podziału co 5-10 mm. Wykonuje się je w płaszczyźnie podziału kokili, aby powietrze i gazy wypierane przez ciekły metal mogły wydostać się z wnęki.
Rowki odpowietrzające muszą być na tyle płytkie, aby przepuszczały gaz, ale nie ciekły metal - metal zastyga w wąskiej szczelinie, zanim wypłynie. Bez odpowietrzeń gaz zostaje w kokili, a odlew ma niedolewy i pęcherze.
Przy konserwacji kokil rowki odpowietrzające oczyszcza się z zalewek i nagaru, bo zatkane przestają działać. Ich wymiary i rozmieszczenie podaje dokumentacja techniczna formy.
Każda z błędnych odpowiedzi to inny sposób odpowietrzenia, który w kokilach też bywa stosowany, ale nie jest przedstawiony na rysunku. Korki odpowietrzające to wkładki ze szczelinami lub porowate, wkręcane lub wciskane w ściankę kokili w miejscach, z których gaz nie ma jak uciec. Na rysunku widać jednak profil rowka w płaszczyźnie podziału, a nie osobną wkładkę.
Szczeliny to wąskie przerwy, np. między wkładkami lub między wypychaczem a otworem, przez które również uchodzi gaz. Rysunek pokazuje natomiast rowki o określonej głębokości i kącie, rozmieszczone w równych odstępach, a nie szczeliny między elementami.
Nawiercenia to otwory wiercone w ściance kokili, prowadzące gaz na zewnątrz - na rysunku byłyby to okrągłe otwory, a nie trójkątny profil o głębokości 0,5 mm. Odpowietrzenia przedstawione na rysunku są więc rowkami. Czytając dokumentację formy, zwracaj uwagę na wymiary szczegółu: głębokość i kąt profilu wskazują rowek.