Rozbijanie form metodą wodno-ścierną wykorzystuje się najczęściej do wybijania odlewów wytwarzanych metodą odlewania w formach
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - operator maszyn i urządzeń odlewniczych (MTL.02).
Metodę wodno-ścierną najczęściej stosuje się do wybijania odlewów z form wykonanych metodą wytapianych modeli. Formy te mają postać twardej, wielowarstwowej skorupy ceramicznej, która ściśle przylega do odlewu i wypełnia jego drobne zagłębienia oraz otwory.
Strumień wody pod wysokim ciśnieniem, często z dodatkiem ścierniwa, rozbija i wypłukuje masę ceramiczną także z trudno dostępnych miejsc, nie uszkadzając cienkich ścianek precyzyjnego odlewu. Metoda ogranicza też pylenie, które przy suchym wybijaniu ceramiki jest szkodliwe.
Reguła do zapamiętania: im twardsza i dokładniej przylegająca forma oraz bardziej złożony odlew, tym częściej stosuje się metody wodne lub wodno-ścierne, a im prostsza forma piaskowa - tym częściej wystarcza wybijanie na kratach wstrząsowych.
Wybór klasycznych form piaskowych bierze się z tego, że to najczęstsza technologia w odlewniach. Masa z bentonitem po zalaniu łatwo się rozpada, więc odlewy wybija się z niej na kratach wstrząsowych lub w bębnach - stosowanie wody pod ciśnieniem byłoby niepotrzebne, a mokra masa utrudniłaby jej regenerację.
Formy grafitowe i formy szamotowe to formy trwałe lub półtrwałe, używane wielokrotnie. Odlew wyjmuje się z nich po otwarciu formy, a nie rozbija się samej formy, bo zniszczyłoby to jej przydatność do dalszej pracy.
Prawidłowa jest odpowiedź o formach wykonanych metodą wytapianych modeli. Ceramiczna skorupa jest twarda i jednorazowa, przylega do każdego szczegółu odlewu i musi zostać rozbita - właśnie tu metoda wodno-ścierna daje najlepszy efekt bez ryzyka uszkodzenia precyzyjnej części. Dobierając metodę wybijania, zawsze bierz pod uwagę materiał formy i to, czy ma być ona użyta ponownie.