Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Zwalczanie mączlika szklarniowego za pomocą fungicydów, herbicydów czy nawet promieniowania UV wynika często z nieporozumień dotyczących ich przeznaczenia i skuteczności. Fungicydy to środki przeznaczone do zwalczania chorób grzybowych, więc nie mają żadnego wpływu na owady takie jak mączlik. Bywa, że ktoś łączy obecność szkodnika z ryzykiem chorób, ale w praktyce fungicyd nie ograniczy liczebności tego szkodnika, a jego stosowanie będzie po prostu niepotrzebnym obciążeniem środowiska. Herbicydy działają selektywnie (lub nieselektywnie) na chwasty, a nie na owady – ich użycie w kontekście mączlika jest błędem logicznym i może wręcz zaszkodzić uprawie, niszcząc niepotrzebnie rośliny uprawne lub te pełniące funkcje pożyteczne. Promieniowanie UV teoretycznie mogłoby uszkadzać owady, ale w praktyce nie stosuje się go do ochrony szklarni przed mączlikiem – byłoby to nieefektywne, kosztowne i groźne dla zdrowia ludzi oraz roślin. W rzeczywistości takie metody nie są zalecane ani przez polskie, ani przez europejskie wytyczne integrowanej ochrony roślin. Wybór chemicznych lub fizycznych metod wynika czasem z chęci szybkiego efektu, ale właśnie takie działania prowadzą do powstawania odporności, niszczenia populacji pożytecznych organizmów i degradacji środowiska. Znacznie lepszym rozwiązaniem są naturalni wrogowie, których obecność w szklarni pozwala ograniczyć chemiczne interwencje do minimum, a nawet całkowicie ich uniknąć. Takie podejście jest nie tylko ekologiczne, ale i ekonomicznie uzasadnione na dłuższą metę, bo ogranicza koszty i ryzyko wtórnych problemów z odpornością szkodników.