Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Rysunek, na który patrzysz, nie przedstawia ani okulizacji, ani szczepienia, ani też odkładów powietrznych. Wiele osób myli te sposoby rozmnażania roślin, bo brzmią dość podobnie albo gdzieś tam już się o nich słyszało na lekcjach czy praktykach. Szukając właściwego rozwiązania, warto zwrócić uwagę na detale procesu. Na przykład okulizacja polega na wszczepieniu oczka – czyli pąka liściowego – pod korę podkładki, co robi się najczęściej u drzew owocowych, żeby powstała nowa odmiana. Nie ma tu żadnego kopczykowania czy obsypywania ziemią. Szczepienie natomiast to już zupełnie inna bajka: łączysz zraz z podkładką, najczęściej za pomocą specjalnych cięć i opasek. Obie te metody są zarezerwowane dla zupełnie innych sytuacji, ich główny cel to zmiana odmiany czy nadanie nowych cech roślinie, a nie proste rozmnożenie egzemplarza. Z kolei odkłady powietrzne polegają na tym, że fragment pędu nie zgina się do ziemi, tylko owija wilgotnym podłożem (np. mchem sphagnum) i folią na wysokości, by tam pojawiły się korzenie – to rozwiązanie stosuje się raczej do roślin trudniejszych do rozmnożenia przez klasyczne odkłady, np. niektórych fikusów czy dracen. Typowy błąd w myśleniu to utożsamianie wszystkich odkładów z jedną techniką – a jednak różnice są wyraźne, i to właśnie w praktycznym podejściu do samego procesu. Odkłady pionowe, pokazywane na rysunku, są najbardziej charakterystyczne przez ten kopczyk z ziemi, który otacza wyrastające pędy, umożliwiając im szybkie i wydajne ukorzenienie. Każda z tych technik ma swoje miejsce, ale zastosowanie ich niezgodnie z przeznaczeniem po prostu się nie sprawdzi – nie da się zrobić z sadzonki przez kopczykowanie metodą okulizacji albo odwrotnie.