Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Wybierając odpowiednią roślinę do zacienionego stanowiska, warto uwzględnić jej wymagania świetlne i warunki środowiskowe. Lawenda to klasyczny przykład rośliny, która wręcz nie znosi cienia – wymaga pełnego słońca, dobrze przepuszczalnego podłoża i ciepła. Posadzenie lawendy w cieniu, na przykład przy północnej ścianie, zwykle kończy się słabym wzrostem lub nawet zamieraniem rośliny. W praktyce ogrodniczej często popełnia się błąd, myśląc, że lawenda jest uniwersalna, a to jednak typowy gatunek śródziemnomorski, więc słońce to podstawa. Słonecznik, jak sama nazwa wskazuje, to roślina, która do prawidłowego wzrostu potrzebuje dużej ilości światła. Przy niedostatku słońca słoneczniki będą wątłe, słabo kwitną i często nie wydają dorodnych nasion. To bardzo częsty błąd u początkujących – posadzić słonecznik w miejscu, gdzie choć przez część dnia jest cień, i liczyć na spektakularny efekt. Wydmuchrzyca natomiast, choć mniej znana, należy do traw ozdobnych, które także preferują stanowiska słoneczne lub lekko ocienione, jednak cień głęboki powoduje u niej zbyt słaby wzrost i często wybujałą, wiotką formę. Najczęściej w praktyce ogrodowej typowe błędy wynikają z myślenia, że rośliny będą się „przystosowywać” do warunków, a tak naprawdę większość z nich – zwłaszcza te wymienione wyżej – ma dość konkretne wymagania świetlne, których należy przestrzegać. Dlatego właśnie wybór funkji do stanowiska cienistego to nie przypadek, tylko efekt znajomości biologii roślin i praktycznego podejścia do projektowania ogrodu.