Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Borówka wysoka, choć wydaje się niepozorna, jest bardzo wymagającą rośliną pod względem warunków siedliskowych. Często spotykanym błędem jest przekonanie, że jeśli roślina dobrze rośnie na glebach zasobnych w składniki odżywcze, to każda ziemia „cięższa” czy o neutralnym odczynie będzie odpowiednia. Tymczasem gleby ciężkie, gliniaste z reguły są zbyt zbite i nieprzepuszczalne, co prowadzi do zamakania korzeni borówki. Wysokie pH, czyli odczyn zasadowy lub nawet obojętny, powoduje blokadę przyswajania żelaza i innych mikroelementów – to prowadzi do chlorozy liści i słabego wzrostu, co jest typowym problemem na plantacjach prowadzonych na niewłaściwym podłożu. Gleby lekkie, ale o obojętnym pH, również nie zapewniają właściwego środowiska – nawet jeśli są przewiewne i nie tworzą zastoin wodnych, to i tak wysoki odczyn uniemożliwia prawidłową gospodarkę składnikami mineralnymi. Spotykałem się też z opiniami, że wystarczy gleba próchniczna niezależnie od pH – niestety, sama próchnica nie wystarczy. Roślina musi mieć kwaśny odczyn, żeby korzenie mogły pobierać makro- i mikroelementy. Wysokie pH w glebie próchnicznej prowadzi do tych samych problemów, co w innych glebach. Takie myślenie bierze się często z przenoszenia ogólnych zasad uprawy innych owoców jagodowych na borówkę, która jednak pod względem wymagań jest zdecydowanie bardziej „kapryśna”. Praktyka pokazuje, że nawet najlepsze nawożenie czy nawadnianie nie zastąpią odpowiedniej struktury i odczynu gleby – to jest fundament uprawy tej rośliny. W przypadku uprawy na nieodpowiedniej ziemi rośliny przez lata mogą wyglądać słabo, słabo kwitnąć i owocować, a inwestycje się nie zwrócą. Praktyczne wytyczne i zalecenia branżowe, zarówno krajowe, jak i zagraniczne, wyraźnie wskazują, że tylko gleby próchniczne o niskim pH (kwaśne) zapewniają warunki do zdrowego wzrostu i wysokich plonów borówki wysokiej.