Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Wybór sadzonek, okulizacji czy szczepienia jako sposobu rozmnażania roślin matecznych wolnych od chorób wirusowych to bardzo częsty błąd popełniany przez osoby zaczynające przygodę z produkcją roślin. Sadzonki, czyli fragmenty roślin (najczęściej pędy, liście czy korzenie), pobierane są bezpośrednio od roślin matecznych. Jeżeli taka roślina jest już zakażona wirusem, to sadzonka będzie go przenosić dalej – niestety, virusy w roślinie są obecne w większości jej tkanek, więc nie mamy możliwości wyselekcjonowania zdrowych części bez specjalistycznych metod. Okulizacja i szczepienie, choć są popularne w sadownictwie i pozwalają łączyć odmiany o różnych cechach, również nie rozwiązują problemu chorób wirusowych – wręcz przeciwnie, mogą prowadzić do przenoszenia patogenów, jeśli choć jeden z elementów (podkładka lub zraz) jest zakażony. W praktyce ogrodniczej bardzo często popełnia się błąd polegający na zakładaniu, że objawy chorób będą zawsze widoczne na roślinie matecznej. Tymczasem większość wirusów działa skrycie, a brak objawów nie gwarantuje zdrowia. Wielu producentów nadal bazuje na „tradycyjnych” metodach rozmnażania, bo wydają się prostsze i tańsze, jednak nie zapewniają bezpieczeństwa zdrowotnego materiału. To właśnie dlatego w profesjonalnej hodowli, zwłaszcza tam, gdzie liczy się czystość genetyczna i zdrowotność (np. w laboratoriach, szkółkach elitarnych, bankach genów), standardem jest stosowanie techniki in vitro – bo tylko wtedy można uzyskać rośliny w pełni wolne od wirusów, dzięki rozmnażaniu z merystemów w sterylnych warunkach, często połączonym z terapią cieplną lub chemioterapią. Przemyślane rozmnażanie materiału roślinnego to podstawa nowoczesnej produkcji i standardy branżowe coraz częściej to wymuszają.