Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Wybierając wyższe zakresy dopuszczalnych zanieczyszczeń, łatwo wpaść w pułapkę niedoszacowania znaczenia jakości materiału siewnego w praktyce ogrodniczej i rolniczej. Przekonanie, że do 10%, 15% czy nawet 20% zanieczyszczeń w nasionach warzyw jest akceptowalne, jest mylne i może wynikać z nieznajomości obowiązujących standardów lub błędnego założenia, że zanieczyszczenia to sprawa marginalna. Fakty są takie, że polskie i europejskie przepisy bardzo rygorystycznie podchodzą do kwalifikacji materiału siewnego – nie bez powodu. Każdy procent powyżej 5% to wyraźne pogorszenie jakości partii, ryzyko obecności nasion innych gatunków, resztek organicznych czy nawet drobnych kamieni. Taka sytuacja może prowadzić do wielu problemów: od nierównomiernych wschodów, przez przenoszenie chorób i szkodników, aż po trudności w zwalczaniu zachwaszczenia. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet niewielkie przekroczenie dopuszczalnych norm czystości bywa powodem odrzucenia partii przez odbiorców hurtowych lub kontrolę podczas certyfikacji. W branży nasiennej czystość materiału to jedno z najważniejszych kryteriów oceny, bo decyduje o powodzeniu całego sezonu uprawowego. Niestety, błędne przekonania co do dopuszczalnych norm mogą prowadzić do wyboru niewłaściwych partii nasion, a to już prosta droga do strat. W praktyce nie ma miejsca na kompromisy w tej kwestii – każda renomowana firma nasienna dba, żeby zanieczyszczenia nie przekraczały granicy 5%, właśnie po to, by zapewnić wysoki standard i bezpieczeństwo upraw.