Ze względu na wysokie wymagania cieplne papryka w Polsce uprawiana jest głównie pod osłonami. Najwięcej papryki produkuje się w rejonie
Papryka to roślina, która ma wyjątkowo wysokie wymagania cieplne i to jest kluczowe, jeśli chcemy osiągnąć wysokie plony w polskich warunkach klimatycznych. Dlatego właśnie tak często uprawia się ją pod osłonami – głównie w tunelach foliowych lub szklarniach. Spośród wszystkich regionów Polski to właśnie rejon Radomia jest bezkonkurencyjny, jeśli chodzi o produkcję papryki. Tu powstało nawet określenie „zagłębie paprykowe”. Wynika to z tradycji, ale też praktycznego doświadczenia rolników – przez lata wypracowali oni własne technologie uprawy, stosując odpowiednie systemy nawodnienia, nawożenia i ochrony roślin. W okolicach Radomia, szczególnie w gminie Przytyk, powstało wiele rodzinnych gospodarstw specjalizujących się w papryce, a lokalni producenci często współpracują ze sobą, np. w ramach grup producenckich czy targów branżowych. Z mojego doświadczenia wynika, że to właśnie z tego regionu pochodzą najładniejsze owoce, bo rolnicy korzystają z wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie i są otwarci na nowoczesne rozwiązania, takie jak automatyka klimatu czy biologiczne metody ochrony przed szkodnikami. Warto pamiętać, że uprawa papryki w Polsce bez osłon niemal się nie udaje – szczególnie z powodu niestabilności pogody w okresie wiosennym i jesiennym. Dlatego to, co robią rolnicy z okolic Radomia, jest przykładem naprawdę dobrej praktyki branżowej.
Wybór takich regionów jak Poznań, Bydgoszcz czy Białystok jako liderów produkcji papryki w Polsce wynika najczęściej z mylnego założenia, że wielkość miasta czy tradycyjnie silne rolnictwo przesądzają o dominacji w uprawie konkretnej rośliny. W praktyce jednak papryka jest jedną z najbardziej wymagających cieplnie i światłolubnych roślin uprawnych, więc decydujące znaczenie mają lokalne warunki mikroklimatyczne, dostępność odpowiednich technologii i tradycje uprawowe w regionie. W rejonie Poznania dominuje uprawa innych warzyw, takich jak pomidor czy ogórek, ale tamtejsze warunki nie sprzyjają masowej produkcji papryki, nawet pod osłonami – brakuje tej specjalizacji, która wykształciła się pod Radomiem. Bydgoszcz natomiast to raczej region zorientowany na zboża i ziemniaki, a nie na intensywną produkcję warzyw ciepłolubnych. Jeszcze trudniej byłoby wskazać Białystok, gdzie sezon wegetacyjny jest znacznie krótszy, a temperatury z reguły niższe niż na południu Mazowsza. W takich miejscach koszt ogrzewania tuneli czy szklarni mógłby przewyższać potencjalne zyski z uprawy papryki, a rolnicy stawiają raczej na mniej wymagające gatunki. Często spotykam się z opinią, że każdy duży region rolniczy nadaje się do każdej produkcji – to błąd! Sukces produkcji papryki wynika z lokalnej specjalizacji, tradycji i skali, co idealnie ilustruje przykład okolic Radomia. Dobór regionu uprawy do wymagań rośliny to podstawa profesjonalnej produkcji rolnej.