Najczęściej wykorzystywanym materiałem do wytwarzania szkieł w sportowych okularach przeciwsłonecznych jest
NXT to naprawdę ciekawy materiał, który zbiera w sobie cechy poliwęglanów i szkła mineralnego, dzięki czemu sprawdza się świetnie w produkcji soczewek okularów sportowych. Co ważne, jest bardzo odporny na różne uderzenia, co jest mega istotne dla sportów, w których łatwo o kontuzje, jak narciarstwo, kolarstwo czy piłka nożna. Poza tym NXT ma super właściwości optyczne, więc obraz jest wyraźny i nie zniekształcony, a jego lekkość sprawia, że można nosić te okulary przez dłuższy czas bez dyskomfortu. No i nie zapominajmy o odporności na UV, co chroni oczy przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym. To wszystko sprawia, że NXT jest naprawdę dobrym wyborem według różnych standardów branżowych, takich jak ANSI Z80.3 czy ISO 8980-3, które podkreślają, jak ważne są materiały wytrzymałe i z dobrymi właściwościami optycznymi w produkcji okularów przeciwsłonecznych.
PCV, czyli polichlorek winylu, to materiał, który jest wszędzie, jednak zupełnie nie nadaje się do robienia soczewek okularów przeciwsłonecznych, szczególnie tych, które są używane w sporcie. Jest kruchy i przezroczysty, a to nie za bardzo spełnia wymagania dotyczące bezpieczeństwa i jakości optycznej. Jak już takie soczewki powstają z PCV, to mogą się okazać zniekształcone, co w sporcie nie powinno mieć miejsca. A CR-39, chociaż używa się go w optyce, to mechanicznie nie jest za mocny na sporty, bo łatwo go uszkodzić przy uderzeniach. PMMA, znane jako akryl, jest lżejsze i przezroczyste, ale niestety dużo gorzej znosi uderzenia od NXT, więc na intensywne użytkowanie w sporcie się nie nadaje. Wydaje mi się, że tu dużym błędem jest nie branie pod uwagę specjalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i jakości, co w sportowych okularach jest mega istotne. Wybór złego materiału może pogorszyć komfort, ale co najgorsze, może też zagrozić bezpieczeństwu sportowców, co w profesjonalnym sporcie jest nie do przyjęcia.