Kwalifikacja: MOT.02 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa mechatronicznych systemów pojazdów samochodowych

Prawidłowa odpowiedź to przerwa w uzwojeniu wtórnym. Jeśli w mierniku widzimy, że rezystancja uzwojenia pierwotnego cewki zapłonowej wynosi 5 Ω, to ten obwód jest ciągły i właściwie działa – standardowo te wartości mieszczą się zwykle w zakresie kilku omów. Natomiast jeśli przy pomiarze uzwojenia wtórnego uzyskujemy wynik nieskończoności (czyli R = ∞ Ω), oznacza to, że w tym miejscu nie przepływa prąd – mamy do czynienia z przerwą, czyli uszkodzeniem tego uzwojenia. W praktyce taka usterka sprawia, że cewka przestaje wytwarzać iskrę potrzebną do zapłonu mieszanki paliwowo-powietrznej, a silnik może w ogóle nie odpalać lub pracować bardzo nierówno. Moim zdaniem to bardzo typowy przypadek, często spotykany przy eksploatacji starszych pojazdów, szczególnie jeśli cewka była narażona na wilgoć czy wibracje. Branżowe normy, takie jak wytyczne producentów samochodów i urządzeń diagnostycznych, zawsze zalecają dokładne pomiary obu uzwojeń przed wymianą cewki – właśnie po to, żeby nie wymieniać podzespołu w ciemno. Z własnej praktyki wiem, że taka diagnostyka miernikiem uniwersalnym pozwala szybko odsiać cewki ewidentnie uszkodzone od tych, które mają tylko chwilowe zakłócenia pracy. Warto przy tym pamiętać, że przerwa w uzwojeniu wtórnym to jedno z najczęstszych uszkodzeń i najłatwiej je wykryć właśnie pomiarem rezystancji. Taka usterka oznacza, że musisz wymienić cewkę, bo naprawa uzwojeń nie jest w praktyce możliwa i niezgodna z dobrymi praktykami serwisowymi.