Kwalifikacja: MOT.02 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa mechatronicznych systemów pojazdów samochodowych

Każdy z pozostałych rysunków prezentuje układ odbiegający od standardowej, trójfazowej topologii mostka prostowniczego wykorzystywanego w praktykach przemysłowych i branżowych. Częstym błędem przy analizie takich schematów jest założenie, że wystarczy dowolna liczba diod, by uzyskać efekt prostowania, albo że nie wszystkie diody muszą być włączone w odpowiedni sposób. W rzeczywistości, typowy mostek Graetza dla prostownika trójfazowego wymaga sześciu diod – po dwie na każdą fazę. Pominięcie jednej lub więcej diod, jak widać na błędnych schematach, prowadzi do niepełnej prostowniczej charakterystyki układu, a często wręcz do sytuacji, w której układ nie pracuje poprawnie albo wręcz nie daje żadnego napięcia wyjściowego. Brak odpowiedniej liczby diod to także znacznie większe tętnienia napięcia stałego i potencjalne uszkodzenie urządzeń podłączonych do prostownika. Z mojego doświadczenia wynika, że sporo osób myli prostownik jednofazowy z trójfazowym lub zakłada, że układ można uprościć bez konsekwencji – a to niestety prowadzi do awarii i niezgodności z normami, na przykład PN-EN 50160. Jeśli chodzi o dobór liczby i połączeń diod, zawsze warto wrócić do podstawowych zasad analizy obwodu i upewnić się, że każda faza ma swoją „ścieżkę” przewodzenia w obu półokresach. Schematy z niepełną liczbą diod czy złym połączeniem są typowym pułapkami myślowymi – i w praktycznej pracy mogą oznaczać realne straty finansowe lub czasowe na poprawki.