Numerem 37 na schemacie elektrycznym oznaczono czujnik
Czujnik tlenu, oznaczony numerem 37 na tym schemacie elektrycznym, jest nieodzownym elementem współczesnych układów zasilania silników spalinowych, zwłaszcza tych wyposażonych w układy katalizatorów i systemy OBD. To właśnie ten czujnik monitoruje zawartość tlenu w spalinach, dzięki czemu sterownik silnika (ECU) może na bieżąco regulować skład mieszanki paliwowo-powietrznej. Z praktycznego punktu widzenia, odpowiednia praca czujnika tlenu bezpośrednio wpływa na zużycie paliwa, emisję szkodliwych substancji i trwałość katalizatora. Moim zdaniem, znajomość funkcjonowania tego podzespołu to absolutna podstawa dla każdego, kto myśli o pracy przy nowoczesnych silnikach. Standardy branżowe, takie jak normy Euro czy wytyczne producentów pojazdów, wręcz wymuszają stosowanie precyzyjnych czujników tlenu i ciągłą diagnostykę ich działania. W rzeczywistości, bardzo często przy diagnostyce usterek związanych z nieprawidłową emisją spalin, to właśnie czujnik tlenu idzie na pierwszy ogień w analizie. Należy też pamiętać, że na rynku występują różne typy tych czujników, na przykład jedno- czy czteroprzewodowe, a nawet szerokopasmowe, więc spotkasz się z nimi praktycznie w każdym nowoczesnym samochodzie. W praktyce warsztatowej wymiana lub diagnoza sondy lambda to chleb powszedni.
Schematy elektryczne mają to do siebie, że potrafią wprowadzać w błąd, szczególnie gdy symbole są podobne albo opisane niezbyt jednoznacznie. W tym przypadku, numer 37 oznacza czujnik tlenu, czyli popularną sondę lambda, a nie inne typy czujników, które też pełnią ważną rolę w układzie sterowania silnikiem. Bardzo często można pomylić czujnik Halla z czujnikiem tlenu, bo oba mają znaczenie dla pracy silnika – tyle że czujnik Halla najczęściej odpowiada za określanie pozycji wału korbowego lub wałka rozrządu i dostarcza sygnał do modułu zapłonowego albo sterownika wtrysku. Czujnik spalania stukowego służy natomiast do wykrywania nieprawidłowego spalania (detonacji) w cylindrze, co pozwala sterownikowi korygować kąt wyprzedzenia zapłonu i chronić silnik przed uszkodzeniem. Czujnik temperatury, choć bardzo ważny (steruje np. wentylatorem, wpływa na dawkę paliwa czy wskaźnik na desce), nie mierzy składu spalin, więc podłączenie go do interpretacji tego schematu nie ma sensu. Z mojego doświadczenia wynika, że największym błędem jest utożsamianie symboli elektrycznych wyłącznie po kształcie lub położeniu na schemacie – zawsze trzeba zerknąć na oznaczenia i odnieść je do technicznej funkcji elementu. Takie pomyłki często biorą się też z mylnego przekonania, że wszystkie czujniki silnikowe są do siebie podobne i mają podobne zadania. Tymczasem tylko czujnik tlenu (sonda lambda) odpowiada za analizę zawartości tlenu w spalinach i tym samym za adaptację pracy silnika w czasie rzeczywistym, co jest nie do podrobienia żadnym innym czujnikiem. Warto czytać dokumentację i nie sugerować się wyłącznie schematem, bo taka pomyłka w praktyce może prowadzić do błędnej diagnozy i niepotrzebnych kosztów.