Lepki płyn eksploatacyjny koloru czerwonego to
Olej ATF, czyli Automatic Transmission Fluid, bardzo często ma kolor czerwony lub czerwono-różowy i jest dość lepki w dotyku. Taki kolor nie jest przypadkowy, bo producenci barwią go, żeby łatwiej odróżnić go od oleju silnikowego, płynu hamulcowego czy płynu chłodniczego. W praktyce warsztatowej czerwony, oleisty ślad pod autem od strony skrzyni biegów albo przewodów chłodnicy oleju skrzyni od razu powinien skojarzyć się z ATF. Ten płyn pracuje głównie w automatycznych skrzyniach biegów, gdzie smaruje, chłodzi, przenosi moment w konwerterze i steruje hydraulicznie elementami wykonawczymi. Moim zdaniem warto zapamiętać, że ATF nie jest zwykłym olejem, bo musi mieć dokładnie określone właściwości cierne i lepkościowe zgodne ze specyfikacją producenta, np. Dexron, Mercon albo normami danej marki. Dobra praktyka serwisowa jest prosta: nie dolewa się przypadkowego czerwonego płynu, tylko sprawdza dokumentację techniczną pojazdu. Zły ATF może powodować szarpanie, poślizg sprzęgieł, przegrzewanie skrzyni i kosztowne awarie.
Przy rozpoznawaniu płynów eksploatacyjnych łatwo zasugerować się samym słowem lepki albo tym, że wiele płynów w aucie wygląda na oleiste. Płyn hamulcowy DOT 4 zwykle jest bezbarwny, słomkowy albo lekko żółtawy, a nie typowo czerwony. Ma też zupełnie inne zadanie: przenosi ciśnienie w układzie hamulcowym i musi spełniać wymagania dotyczące temperatury wrzenia oraz odporności na ściskanie. Jest higroskopijny, czyli chłonie wodę z powietrza, dlatego w warsztacie nie traktuje się go jak zwykłego oleju i nie wolno mieszać go z płynami przekładniowymi. Olej silnikowy najczęściej ma kolor bursztynowy, brązowy albo czarny po przepracowaniu. Może być lepki, ale jego zapach, zabrudzenie sadzą i miejsce wycieku, np. okolice miski olejowej lub pokrywy zaworów, dają inne wskazówki diagnostyczne. Płyn klimatyzacji R 134a to w zasadzie czynnik chłodniczy, a nie czerwony lepki płyn w normalnych warunkach obsługi. W instalacji klimatyzacji krąży razem z olejem sprężarkowym, ale sam czynnik jest gazem lub cieczą pod ciśnieniem, więc nie rozpoznaje się go tak jak wycieku oleju ze skrzyni. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi ciecz pod samochodem i od razu wybiera najbardziej znany płyn. W diagnostyce lepiej patrzeć na kolor, zapach, lepkość, miejsce wycieku i dokumentację serwisową. Czerwony, oleisty płyn najbardziej pasuje do ATF stosowanego w automatycznych skrzyniach biegów, czasem też w niektórych układach wspomagania, zależnie od konstrukcji auta.