Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

Wartości takie jak 1,0 mm, 3,0 mm czy 4,0 mm często pojawiają się w rozmowach o oponach, ale nie są one minimalnym wymaganym wskaźnikiem TWI w rozumieniu przepisów. TWI, czyli Tread Wear Indicator, to fabryczny wskaźnik zużycia bieżnika, który jest powiązany z wartością 1,6 mm i to ta liczba jest prawnie określonym minimum dla opon letnich i wielosezonowych na samochodach osobowych w Europie. Gdy ktoś myśli o 1,0 mm, zwykle wynika to z błędnego założenia, że „jak jeszcze coś tam widać, to da się jeździć”. Technicznie opona z bieżnikiem około 1 mm ma już drastycznie gorszą przyczepność na mokrej nawierzchni, wydłużoną drogę hamowania i prawie żadnej rezerwy na odprowadzanie wody. To jest stan zdecydowanie poniżej poziomu akceptowalnego, zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa, jak i prawa. Z kolei wartości 3,0 mm czy 4,0 mm są często spotykane jako zalecane, a nie minimalne. Wielu instruktorów, diagnostów i wulkanizatorów mówi, że poniżej 3 mm bieżnika osiągi opony na mokrym wyraźnie spadają. Przy 4 mm opona jest jeszcze w dość dobrej kondycji, ale nie jest to żadna granica ustawowa, tylko raczej próg komfortu i bezpieczeństwa, stosowany np. w niektórych flotach czy firmowych regulaminach. Typowym błędem myślowym jest mylenie zaleceń producentów lub dobrych praktyk serwisowych z minimalnymi wartościami wynikającymi z przepisów. Inaczej mówiąc: 3–4 mm to poziom, przy którym rozsądnie jest planować wymianę opon, ale gdy mówimy o wskaźniku TWI, to konstrukcyjnie jest on ustawiony na około 1,6 mm i ta liczba jest używana przy ocenie, czy opona spełnia wymagania dopuszczenia do ruchu. Dlatego przy zadaniach testowych warto odróżniać: co jest formalnym minimum, a co jest wartościami zalecanymi z punktu widzenia bezpieczeństwa i komfortu jazdy.