Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

Przy pomiarze ciśnienia oleju kluczowe jest zrozumienie, że olej zmienia swoje właściwości wraz z temperaturą, a silnik ma pracować poprawnie w warunkach roboczych, nie „garażowych”. Pomiar na zimnym silniku daje złudnie wysokie wartości, ponieważ zimny olej ma dużo większą lepkość, stawia większy opór przepływu i pompa bez problemu buduje wysokie ciśnienie. Taki wynik może wyglądać na książkowy, a mimo to silnik po rozgrzaniu będzie miał za niskie ciśnienie na biegu jałowym i w praktyce dojdzie do przyspieszonego zużycia panewek czy wałka rozrządu. Dlatego opieranie diagnostyki tylko na pomiarze „na zimno” to typowy błąd, który wynika z myślenia: jak na starcie jest dobrze, to potem też będzie. Niestety w realnym serwisie to się po prostu nie sprawdza. Podobnie mylące jest traktowanie pomiaru ciśnienia oleju jako czynności, którą „zawsze” robi się przed albo po wymianie oleju. Wymiana oleju jest zabiegiem obsługowym, a pomiar ciśnienia – zabiegiem diagnostycznym. Oczywiście można po wymianie oleju sprawdzić ciśnienie, jeśli są jakieś wątpliwości, ale nie jest to sztywna reguła ani wymóg producenta przy każdej obsłudze okresowej. Takie podejście często bierze się z przekonania, że skoro olej jest nowy, to trzeba go jakoś „skontrolować”, zamiast skupić się na faktycznym celu pomiaru, czyli ocenie stanu pompy, luzów w łożyskach ślizgowych i ogólnej kondycji układu smarowania przy temperaturze roboczej. Prawidłowa procedura według instrukcji serwisowych polega na rozgrzaniu silnika do temperatury pracy, ustabilizowaniu obrotów, podłączeniu manometru w miejsce czujnika ciśnienia i dopiero wtedy porównaniu wskazań z wartościami katalogowymi. Wszystko inne to raczej skróty myślowe niż rzetelna diagnostyka.