Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

Na fotografii widoczny jest lokalny, wypukły odlew z ciągiem znaków, który wiele osób automatycznie kojarzy z numerem VIN albo numerem silnika. To dość typowe skojarzenie, ale w tym przypadku mylące. VIN jest zawsze przypisany do całego pojazdu i zgodnie z przepisami umieszcza się go na nadwoziu, ramie albo specjalnej tabliczce znamionowej, a nie na pojedynczym elemencie takim jak kadłub silnika. VIN ma też ściśle określoną długość i strukturę według norm ISO – 17 znaków, z podziałem na WMI, VDS i VIS – czego na tym odlewie po prostu nie ma. Z kolei typ i numer silnika producenci zwykle nanoszą w formie gładko wybitego oznaczenia na specjalnie obrobionej, płaskiej powierzchni kadłuba, często w pobliżu głowicy lub skrzyni biegów. Jest to oznaczenie identyfikacyjne zespołu napędowego, a nie numer części. Tutaj mamy typowy kod części, używany w katalogach serwisowych do zamawiania konkretnego odlewu. Podobnie mylące jest kojarzenie tego oznaczenia z numerem VDS. VDS to środkowa część numeru VIN, opisująca wariant konstrukcyjny pojazdu, ale nadal występuje wyłącznie jako fragment pełnego VIN-u, nie jako osobny napis na kadłubie silnika. Błąd myślowy polega na wrzuceniu do jednego worka wszystkich numerów wybitych na metalu i założeniu, że każdy z nich to jakaś forma identyfikatora pojazdu. W rzeczywistości na silniku występuje kilka różnych grup oznaczeń: identyfikator silnika, numery odlewów, numery form, czasem kody daty produkcji. Dobra praktyka warsztatowa to zawsze sprawdzić w dokumentacji producenta, które pole jest numerem silnika, a które tylko numerem katalogowym części, bo od tego zależy poprawne zamawianie podzespołów i zgodność z homologacją.