Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Kategorie: Układ kierowniczy i zawieszenie
Przedstawiony schemat położenia kół osi przedniej przedstawia
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Na rysunku widać widok z góry na koła osi przedniej i wyraźnie to, że odległość między obręczami z przodu (A) jest większa niż z tyłu (B). Czyli przody kół są bardziej rozchylone na zewnątrz niż ich tyły – to właśnie klasyczna zbieżność ujemna, często nazywana też rozbieżnością. W geometrii kół przyjmuje się, że zbieżność dodatnia to sytuacja, gdy przody kół są bliżej siebie niż tyły, a zbieżność ujemna – odwrotnie. W praktyce warsztatowej mierzy się to na płycie pomiarowej lub na komputerowym stanowisku do geometrii, podając wartość w milimetrach lub w stopniach na oś. W nowoczesnych samochodach osobowych przód bardzo często ustawia się z lekką zbieżnością ujemną, szczególnie w autach o sztywniejszym zawieszeniu i oponach niskoprofilowych, żeby poprawić stabilność przy większych prędkościach i reakcję na ruch kierownicy. Moim zdaniem dobrze jest zapamiętać prostą zasadę: koła „zbiegające się do środka” z przodu – zbieżność dodatnia, koła „rozchodzące się” z przodu – zbieżność ujemna. Podczas regulacji geometrii zawsze trzymamy się danych producenta, bo nawet niewielkie odchyłki od wartości nominalnych mogą powodować ściąganie auta, niestabilność przy hamowaniu i przyspieszone, nierównomierne zużycie bieżnika opon (na przykład wyząbkowanie wewnętrznych lub zewnętrznych krawędzi). W dobrych serwisach po każdej poważniejszej naprawie zawieszenia wykonuje się kontrolę zbieżności, właśnie po to, żeby uniknąć takich problemów i zapewnić zgodność z normami bezpieczeństwa.