Wymiana oleju silnikowego oraz filtra oleju przed długotrwałym odstawieniem pojazdu to jedna z podstawowych dobrych praktyk eksploatacyjnych. Stary olej zawiera produkty spalania, wilgoć, kwasy i drobne opiłki metalu. Jeśli taki zanieczyszczony olej zostanie w silniku na kilka miesięcy, przyspiesza korozję wewnętrznych elementów: panewek, pierścieni tłokowych, wałka rozrządu, gładzi cylindrów. Moim zdaniem to jest jeden z tych prostych zabiegów, który bardzo realnie wydłuża życie jednostki napędowej. Świeży olej ma właściwe dodatki przeciwkorozyjne, odpowiednią lepkość i tworzy stabilny film olejowy na elementach współpracujących. Nowy filtr oleju zatrzymuje zanieczyszczenia, które mogą się oderwać przy pierwszym rozruchu po dłuższym postoju. W praktyce warsztatowej przy przygotowaniu auta do zimowania albo kilku‑miesięcznego postoju (np. pojazdy sezonowe, klasyki, motocykle) standardem jest: rozgrzać silnik, zlać stary olej, wymienić filtr, zalać świeżym olejem zgodnym ze specyfikacją producenta (normy ACEA, API, VW, MB itp.). Często po postoju, przed normalną eksploatacją, wykonuje się jeszcze krótką wymianę kontrolną oleju po kilkuset kilometrach. Warto też pamiętać, że producenci w instrukcjach obsługi zwykle zalecają wymianę oleju nie tylko według przebiegu, ale też interwału czasowego – właśnie dlatego, że olej starzeje się chemicznie, nawet gdy auto stoi. Tak więc wybór odpowiedzi o wymianie oleju i filtra jest w pełni zgodny z praktyką serwisową i zdrowym podejściem do trwałości silnika spalinowego.
Przygotowanie pojazdu do długotrwałego przechowywania opiera się na zasadzie: niczego nie psuć „profilaktyką” i nie tworzyć sobie problemów przy ponownym uruchomieniu. Z mojego doświadczenia wiele błędnych przekonań wynika z mieszania zasad obsługi bieżącej z procedurami magazynowania pojazdów. Na przykład spuszczanie płynu hamulcowego na czas postoju jest pomysłem zdecydowanie szkodliwym. Układ hamulcowy musi pozostać szczelny i wypełniony płynem, bo płyn hamulcowy chroni przewody, cylinderki, zaciski przed korozją od środka. Po spuszczeniu płynu do układu dostaje się wilgoć i powietrze, elementy zaczynają rdzewieć, a późniejsze odpowietrzenie i doprowadzenie hamulców do pełnej sprawności bywa bardzo kłopotliwe, a czasem wymaga wręcz wymiany podzespołów. Kolejny błąd to pomysł, żeby „zalać paliwem” zamiast oleju silnikowego. Paliwo nie jest środkiem smarnym dla układu korbowo‑tłokowego, nie tworzy stabilnego filmu olejowego na panewkach, pierścieniach i gładzi cylindrów. Co gorsza, benzyna czy olej napędowy rozpuszczają resztki oleju, wypłukują je, zwiększając ryzyko korozji i suchych startów. Do tego paliwo w misce olejowej może uszkodzić uszczelki i elementy gumowe, a po uruchomieniu silnika doprowadzić do rozcieńczenia nowego oleju i spadku jego lepkości. Zwiększanie ciśnienia w ogumieniu do maksymalnej wartości z boku opony też jest często przeceniane. Owszem, przy bardzo długim postoju można minimalnie podnieść ciśnienie albo zastosować podstawki pod koła, żeby ograniczyć odkształcenia opon, ale pompowanie „pod korek” nie ma wpływu na ochronę silnika czy układów pojazdu, a może pogorszyć komfort i przyczepność przy pierwszej jeździe, jeśli kierowca zapomni wrócić do wartości zalecanych przez producenta auta. Typowym błędem myślowym jest też przekonanie, że im więcej drastycznych działań, tym lepiej dla pojazdu. W praktyce dobre przechowywanie to kilka rozsądnych kroków: świeży olej i filtr, stabilne paliwo (czasem z dodatkiem stabilizującym), naładowany akumulator, czyste nadwozie i wnętrze, zabezpieczenie antykorozyjne. Reszta „udziwnień” zwykle bardziej szkodzi niż pomaga.