Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

W temacie ciśnienia w ogumieniu bardzo łatwo wpaść w kilka typowych pułapek myślowych. Wielu ludzi patrzy na opony i myśli: rzeźba bieżnika jest inna, więc i ciśnienie trzeba dobierać do wzoru. W praktyce wzór bieżnika ma znaczenie głównie dla odprowadzania wody, hałasu, przyczepności w różnych warunkach, ale nie jest parametrem, według którego ustala się ciśnienie robocze. Opona o tym samym rozmiarze i indeksie nośności, ale z inną rzeźbą bieżnika, będzie pracowała przy takim samym ciśnieniu, jeśli jest założona na ten sam pojazd. Kolejna rzecz to pora roku. Często słyszy się „zimą daj trochę więcej, latem trochę mniej”. To uproszczenie bywa mylące. Fizycznie ciśnienie w oponie oczywiście zmienia się z temperaturą, ale nie oznacza to, że istnieją jakieś odrębne wartości „zimowe” i „letnie” ustalane na oko. Zasada jest taka: zawsze pompujemy do wartości zalecanej przez producenta pojazdu, mierząc na zimnych oponach, a wpływ temperatury uwzględnia się właśnie przez tę procedurę, a nie przez przypadkowe dodawanie lub odejmowanie 0,2 bara. Częsty błąd polega też na przekonaniu, że wystarczy znać rozmiar opony i już można z tabelki dobrać ciśnienie. To też nie działa, bo ten sam rozmiar opony może pracować na małym osobowym aucie i na cięższym vanie – obciążenia, geometria zawieszenia i charakterystyka pojazdu są inne, więc i wymagane ciśnienie jest inne. Kluczowe jest to, że opona jest elementem układu jezdnego konkretnego pojazdu, a parametry jej pracy są projektowane całościowo. Dlatego właśnie prawidłowe podejście w serwisie, zgodne z dobrą praktyką warsztatową i zaleceniami producentów, polega na sprawdzeniu danych przypisanych do danego modelu auta, a nie do samej opony czy pory roku. Właśnie ignorowanie tej zasady prowadzi do przegrzewania opon, nierównomiernego zużycia bieżnika, gorszej przyczepności i w efekcie niższego poziomu bezpieczeństwa.