Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

W układzie hamulcowym nie ma znaczenia, czy zacisk jest stały, pływający czy przesuwny – podstawowa zasada pozostaje taka sama: klocki hamulcowe pracujące na jednej tarczy traktuje się jako komplet i wymienia parami. Błędne przekonanie, że w zacisku stałym lub pływającym można wymieniać tylko pojedynczy klocek, często bierze się z myślenia „zużyty jest tylko ten od strony tłoczka, to po co ruszać drugi”. Technicznie to bardzo zła praktyka. W czasie hamowania obie wkładki cierne współpracują z tarczą, a ich grubość, rodzaj okładziny i sztywność wpływają na równomierność docisku. Gdy jeden klocek jest nowy, a drugi wyraźnie cieńszy, zacisk ustawia się asymetrycznie, prowadnice pracują w innym zakresie, a siła hamowania rozkłada się nierówno na powierzchni tarczy. W zaciskach stałych, gdzie tłoczki działają z obu stron, różnica grubości klocków może powodować nieprawidłowe cofanie się tłoczków i miejscowe przegrzewanie tarczy. W zaciskach pływających lub przesuwnych przeciążane są prowadnice, powstają naprężenia boczne i szybciej pojawiają się piski, drgania oraz tzw. ściąganie hamulca. Kolejny typowy błąd myślowy to próba dzielenia zasad obsługi w zależności od konstrukcji zacisku, jakby któreś rozwiązanie było bardziej „odporne” na mieszanie starych i nowych klocków. W rzeczywistości normy serwisowe i dobre praktyki warsztatowe są tu jednoznaczne: komplet klocków na jednym kole wymienia się razem, a bardzo często – dla zachowania symetrii hamowania – wymienia się od razu klocki na całej osi. Pomijanie tej zasady prowadzi do nierównomiernego zużycia tarcz, przegrzewania jednego koła, wydłużenia drogi hamowania i problemów na badaniu technicznym, gdzie różnica sił hamowania między stronami jest dokładnie mierzona. Moim zdaniem przy hamulcach lepiej trzymać się prostych reguł: kompletne zestawy, symetria i żadnego „kombinowania” z pojedynczym klockiem, niezależnie od rodzaju zacisku.