Badanie szczelności gazoszczelnego ubrania ochrony przeciwchemicznej wykonuje się raz na
A. pół roku.
B. kwartał.
C. dwa lata.
D. rok.
Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).
Badanie szczelności gazoszczelnego ubrania ochrony przeciwchemicznej wykonuje się raz na pół roku, czyli co 6 miesięcy. Chodzi tu o sprzęt, który ma odciąć ratownika od atmosfery skażonej chemicznie, więc sama kontrola wzrokowa nie wystarcza. Ubranie może wyglądać dobrze, a mimo to mieć mikronieszczelność na szwie, zamku gazoszczelnym, zaworze wydechowym albo przy wizjerze. W praktyce taki test robi się zgodnie z instrukcją producenta, zasadami eksploatacji sprzętu ochronnego i dobrą praktyką jednostek ratowniczych, zwykle przy użyciu zestawu do pomiaru spadku ciśnienia w ubraniu. Wynik powinien być wpisany do dokumentacji sprzętu, bo bez tego łatwo potem zgubić termin następnego badania. Moim zdaniem to jeden z tych przeglądów, których nie warto traktować jak papierologii. Przy działaniach chemicznych ratownik często pracuje w strefie niebezpiecznej, gdzie obecne mogą być toksyczne pary, aerozole, kwasy, zasady czy substancje ropopochodne. Jeżeli ubranie straci szczelność, ochrona całego organizmu praktycznie przestaje być pewna. Dodatkowo badanie wykonuje się także po użyciu, po naprawie, po podejrzeniu uszkodzenia albo gdy ubranie było narażone na nietypowe obciążenia. Termin półroczny to więc minimalny rytm kontrolny, a nie wymówka, żeby nie sprawdzać sprzętu przed wejściem do akcji.
W tym pytaniu najłatwiej pomylić okresowe badanie szczelności z innymi przeglądami sprzętu ratowniczego. Gazoszczelne ubranie ochrony przeciwchemicznej nie jest zwykłym ubraniem specjalnym do pożaru. To bariera przed substancjami niebezpiecznymi, często parami i gazami, więc kluczowa jest szczelność całego układu: materiału, szwów, zamka, rękawic, butów, wizjera oraz zaworów. Przyjęty okres badania to pół roku, czyli co 6 miesięcy. Co kwartał można spotkać różne kontrole bieżące albo wewnętrzne sprawdzenia sprzętu, szczególnie w jednostkach, które często działają chemicznie, ale nie jest to standardowy termin okresowego badania szczelności wskazywany w takim pytaniu. Z kolei rok lub dwa lata to okresy zbyt długie dla sprzętu, od którego zależy izolacja ratownika od atmosfery skażonej. W ciągu tylu miesięcy materiał może się zestarzeć, uszczelki mogą stracić elastyczność, a zamek gazoszczelny może ulec zabrudzeniu lub mikrouszkodzeniu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy na ubranie i uznaje: skoro nie ma dziury, to jest szczelne. No właśnie niekoniecznie. W ratownictwie chemicznym drobna nieszczelność może oznaczać realne narażenie skóry i dróg oddechowych na substancję toksyczną, żrącą albo drażniącą. Dlatego stosuje się cykliczne testy ciśnieniowe, zapis w karcie sprzętu i kontrolę po każdym użyciu. Z mojego doświadczenia takie terminy najlepiej zapamiętać przez skojarzenie: ubranie gazoszczelne jest badane częściej niż raz w roku, bo jego szczelność ma być potwierdzona na bieżąco, a nie tylko od święta.