Działania ratownicze grupy SGWN obejmują ratownictwo
A. chemiczne.
B. wodne.
C. wysokościowe.
D. techniczne.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2013 (arkusz Z.22-X-13.08).
Grupa SGWN to Specjalistyczna Grupa Wodno-Nurkowa, więc jej podstawowym obszarem działania jest ratownictwo wodne, często połączone z działaniami nurkowymi. Chodzi tu nie tylko o wyciągnięcie osoby z wody, ale też o prowadzenie poszukiwań pod powierzchnią, zabezpieczenie miejsca zdarzenia na akwenie, pracę z łodzi, użycie sprzętu ABC, skafandrów, lin asekuracyjnych, sonarów czy sprzętu do komunikacji podwodnej. W praktyce taka grupa może działać przy utonięciach, wypadkach na jeziorach i rzekach, powodziach, zatopionych pojazdach albo przy poszukiwaniu przedmiotów ważnych dla bezpieczeństwa. Moim zdaniem łatwo to zapamiętać po skrócie: WN, czyli wodno-nurkowa. Zgodnie z dobrymi praktykami KSRG działania SGWN wymagają rozpoznania zagrożeń, asekuracji ratowników, kontroli czasu pracy pod wodą, gotowości do udzielenia kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz stałej łączności z kierującym działaniem ratowniczym. To specjalizacja wymagająca dużej dyscypliny, bo środowisko wodne szybko robi się niebezpieczne, nawet jak z brzegu wygląda spokojnie.
W tym pytaniu kluczowe jest poprawne odczytanie skrótu SGWN. Oznacza on Specjalistyczną Grupę Wodno-Nurkową, dlatego jej zasadnicze działania dotyczą ratownictwa wodnego, a nie innych specjalizacji ratowniczych. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi słowo „grupa specjalistyczna” i od razu kojarzy je z dowolnym rodzajem ratownictwa w Państwowej Straży Pożarnej. W praktyce jednak każda grupa ma ściśle określony profil, sprzęt, procedury oraz wymagania szkoleniowe. Ratownictwo techniczne obejmuje na przykład stabilizację pojazdów, uwalnianie osób z maszyn, konstrukcji lub samochodów po wypadkach. To robią specjalistyczne grupy techniczne, a nie wodno-nurkowe, choć oczywiście na jednym zdarzeniu różne grupy mogą współpracować. Ratownictwo chemiczne dotyczy rozpoznawania i ograniczania zagrożeń od substancji niebezpiecznych, dekontaminacji, pomiarów atmosfery i pracy w ubraniach ochronnych. To zupełnie inny zestaw kompetencji niż nurkowanie czy prowadzenie poszukiwań w wodzie. Ratownictwo wysokościowe z kolei skupia się na działaniach z użyciem technik linowych, ewakuacji z wysokości i pracy w trudno dostępnych miejscach. Mylenie tych dziedzin wynika zwykle z tego, że wszystkie są „specjalistyczne”, ale w systemie KSRG specjalizacja nie oznacza zamienności. Dobra praktyka jest taka: najpierw rozszyfrować nazwę grupy, potem dopiero dopasować zakres działań. W przypadku SGWN odpowiedź prowadzi prosto do ratownictwa wodnego.