Poszkodowanego, u którego doszło do przegrzania, należy schłodzić. Którą stroną folii izotermicznej – tzw. „folii życia” – trzeba go w tym celu owinąć?

Najczęstszy błąd przy folii NRC, czyli tak zwanej folii życia, wynika z myślenia, że kolor złoty zawsze kojarzy się ze słońcem, więc musi najlepiej odbijać promienie. To brzmi logicznie na pierwszy rzut oka, ale w ratownictwie przyjmuje się zasadę praktyczną: przy ochronie przed przegrzaniem srebrna powierzchnia ma być skierowana na zewnątrz, bo lepiej odbija padające promieniowanie cieplne. Złota strona na zewnątrz jest zwykle kojarzona z sytuacją odwrotną, czyli ograniczaniem wychłodzenia poszkodowanego. Drugi typowy skrót myślowy to stwierdzenie, że obie strony działają identycznie. Sama folia jest cienka i metalizowana, więc oczywiście obie powierzchnie mają pewne właściwości izolacyjne, ale w szkoleniach KPP i w praktyce terenowej rozróżnia się ułożenie stron, bo ma to znaczenie dla kierunku odbijania promieniowania. Nie jest to ozdoba ani przypadkowy kolor. Mylące jest też przekonanie, że srebrna strona przy ciele spowoduje oddawanie ciepła na zewnątrz. W rzeczywistości błyszcząca powierzchnia skierowana do ciała będzie raczej odbijała promieniowanie cieplne z powrotem w stronę poszkodowanego, czyli może wspierać utrzymanie ciepła, a nie chłodzenie. Przy przegrzaniu ważniejsze jest przerwanie ekspozycji na słońce, chłodzenie aktywne i obserwacja objawów: zaburzeń świadomości, gorącej skóry, nudności, osłabienia czy drgawek. Folia jest tylko jednym z elementów zabezpieczenia, i to użytym z głową, nie szczelny kokon na siłę.