Ile wynosi nominalne natężenie przepływu wodnego roztworu środka pianotwórczego przez wytwornicę pianową WP 2/150?
A. 300 dm3/min
B. 200 dm3/min
C. 150 dm3/min
D. 250 dm3/min
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz Z.22-X-18.05).
Nominalne natężenie przepływu wodnego roztworu środka pianotwórczego przez wytwornicę pianową WP 2/150 wynosi 200 dm³/min. To jest wartość, którą przyjmuje się przy doborze zasilania wodnego, linii wężowych, dozownika środka pianotwórczego oraz pompy. Ważne jest tu słowo „roztworu”, bo chodzi nie o sam środek pianotwórczy, tylko mieszaninę wody i koncentratu, np. przy stężeniu 3% albo 6%, zależnie od rodzaju piany i zaleceń producenta. W praktyce oznacza to, że sprzęt musi dostać stabilny przepływ 200 dm³/min przy odpowiednim ciśnieniu roboczym, inaczej jakość piany spadnie: będzie za mokra, za sucha albo po prostu nierówna. Moim zdaniem to jedna z tych wartości, które warto kojarzyć nie tylko „na pamięć”, ale też przez zastosowanie w akcji. Przy pianie ciężkiej i średniej liczy się ciągłość podawania, prawidłowe zasysanie środka oraz zachowanie parametrów zgodnych z dokumentacją techniczno-ruchową i dobrymi praktykami CNBOP-PIB. Oznaczenie WP 2/150 może trochę mylić, bo nie należy automatycznie zakładać, że każda liczba w nazwie jest przepływem roztworu. Do obliczeń operacyjnych przy tej wytwornicy przyjmujemy 200 dm³/min i na tej podstawie planujemy zapas wody oraz środka pianotwórczego.
W tym pytaniu łatwo pomylić oznaczenie sprzętu z jego rzeczywistym parametrem hydraulicznym. Wytwornica pianowa WP 2/150 ma nominalne natężenie przepływu wodnego roztworu środka pianotwórczego równe 200 dm³/min, więc wartości 150 dm³/min, 250 dm³/min i 300 dm³/min nie opisują poprawnie pracy tego urządzenia w warunkach nominalnych. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi w nazwie „150” i od razu uznaje, że to musi być przepływ. A w sprzęcie pożarniczym oznaczenia modelowe nie zawsze są tak proste, czasem odnoszą się do konstrukcji, wersji, wydajności piany albo historycznego sposobu znakowania. Dlatego w technice pożarniczej lepiej sprawdzać parametr w dokumentacji techniczno-ruchowej, tabelach wyposażenia lub materiałach szkoleniowych, a nie zgadywać z symbolu. Z kolei wartości większe, takie jak 250 dm³/min czy 300 dm³/min, mogą wynikać z myślenia „większa wytwornica, większy przepływ”, ale to też nie jest poprawne podejście. Zbyt duży przepływ w realnym działaniu mógłby zaburzyć proces napowietrzania roztworu, pogorszyć liczbę spienienia i zwiększyć zużycie wody oraz koncentratu bez gwarancji lepszego efektu gaśniczego. Z mojego doświadczenia szkolnego takie pytania są podchwytliwe, bo sprawdzają nie tylko pamięć, ale też rozumienie, że piana gaśnicza jest układem: pompa, dozownik, roztwór, wytwornica i właściwe ciśnienie muszą ze sobą współpracować. Dobre praktyki branżowe mówią, żeby parametry sprzętu dobierać według danych producenta i wymagań certyfikacyjnych, a nie na oko, bo podczas akcji takie drobiazgi robią dużą różnicę.