Jaki jest zasięg taktyczny dla zastępu GCBA 4/24 podczas podawania 3 prądów gaśniczych przy założeniu, że wyposażenie pojazdu stanowi 10 odcinków W75 i 10 odcinków W52?
A. 300÷320 m
B. 260÷280 m
C. 250 m
D. 290 m
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz Z.22-X-17.05).
Odpowiedź 260÷280 m jest właściwa, bo przy takim założeniu liczy się realny układ linii wężowych dla trzech prądów gaśniczych, a nie tylko prostą sumę wszystkich odcinków. Typowy odcinek W75 i W52 ma 20 m. Z 10 odcinków W75 można zbudować linię główną od GCBA do rozdzielacza na długość około 200 m. Dalej trzeba rozdzielić 10 odcinków W52 na trzy linie gaśnicze, czyli praktycznie wychodzi układ 3 + 3 + 4 odcinki. Dwie roty mają wtedy po około 60 m linii gaśniczej, a jedna może mieć około 80 m. Stąd zasięg taktyczny dla trzech prądów mieści się w przedziale około 260÷280 m. Moim zdaniem to dobre pytanie, bo pokazuje różnicę między zasięgiem sprzętowym a taktycznym. W praktyce nie wystarczy powiedzieć: mamy 400 m węży, więc działamy na 400 m. Trzeba uwzględnić rozdzielacz, liczbę prądów, podział odcinków W52, straty ciśnienia, załamania linii i bezpieczeństwo rot. Dobre praktyki PSP zakładają takie rozwinięcie, żeby linie były możliwie proste, nie narażone na uszkodzenia i dawały zapas manewru przy stanowisku gaśniczym.
Błędne odpowiedzi zwykle wynikają z potraktowania rozwinięcia wężowego zbyt mechanicznie albo, w drugą stronę, z nadmiernego optymizmu. Warto pamiętać, że GCBA 4/24 ma określone wyposażenie w odcinki W75 i W52, ale zasięg taktyczny zależy od tego, jak te odcinki da się sensownie ułożyć przy jednoczesnym podawaniu trzech prądów gaśniczych. Nie można wszystkich węży W52 połączyć w jedną długą linię, bo wtedy nie będzie trzech stanowisk gaśniczych. Trzeba zasilić rozdzielacz linią główną W75, a potem rozdzielić W52 pomiędzy trzy roty. Przy 10 odcinkach W52 najrozsądniejszy podział to 3 + 3 + 4, więc dwie linie mają po 60 m, a jedna 80 m. Do tego dochodzi około 200 m linii W75, jeśli wykorzystujemy 10 odcinków po 20 m. Dlatego wynik kręci się wokół 260÷280 m. Wartość 250 m jest zaniżona, bo nie wykorzystuje w pełni możliwości zestawu albo zakłada zbyt duży zapas bez potrzeby. Z kolei 290 m oraz 300÷320 m to już przeszacowanie, najczęściej przez doliczenie długości węży tak, jakby wszystkie linie mogły jednocześnie mieć maksymalną długość. W realnych działaniach dochodzą jeszcze straty ciśnienia, teren, zakręty, przejścia przez ogrodzenia czy klatki schodowe. Z mojego doświadczenia takie szkolne obliczenie trzeba traktować jako model, ale model bardzo przydatny, bo uczy planowania rozwinięcia, a nie tylko liczenia metrów z samochodu.