Kierujący ruchem drogowym w warunkach niedostatecznej widoczności podaje sygnały za pomocą świateł koloru
A. czerwonego i pomarańczowego.
B. czerwonego i niebieskiego.
C. czerwonego i żółtego.
D. czerwonego i zielonego.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2013 (arkusz Z.22-X-13.08).
W warunkach niedostatecznej widoczności osoba kierująca ruchem drogowym podaje sygnały światłami koloru czerwonego i zielonego. To jest ważne, bo po zmroku, w czasie mgły, silnego deszczu albo przy zadymieniu zwykłe gesty ręką mogą być po prostu niewidoczne dla kierowcy. Czerwone światło pełni funkcję sygnału zatrzymania albo zakazu wjazdu, a zielone oznacza możliwość kontynuowania jazdy zgodnie z poleceniem osoby kierującej ruchem. Jest to spójne z logiką sygnalizacji świetlnej stosowanej na drogach: czerwony = stój, zielony = jedź, oczywiście z zachowaniem ostrożności. W praktyce takie sygnały można spotkać przy wypadkach, robotach drogowych, przejazdach kolumn, zabezpieczaniu imprez masowych albo awariach sygnalizacji. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które warto zapamiętać nie tylko do testu, ale też normalnie do jazdy. Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze obserwować osobę kierującą ruchem, bo jej polecenia mają pierwszeństwo przed znakami i sygnalizacją, gdy reguluje ruch na miejscu.
W tym pytaniu łatwo pomylić kolory świateł używanych przez osobę kierującą ruchem z innymi barwami spotykanymi na drodze. Żółty kojarzy się z sygnalizacją świetlną, ostrzeżeniem i przygotowaniem do zmiany sygnału, ale przy ręcznym kierowaniu ruchem w warunkach słabej widoczności nie jest podstawowym kolorem do wydawania poleceń jedź albo stój. Dlatego zestaw czerwony i żółty brzmi znajomo, ale nie odpowiada przepisowej zasadzie dla kierującego ruchem. Niebieski również może się kojarzyć z ruchem drogowym, zwłaszcza z pojazdami uprzywilejowanymi, policją, karetką czy strażą pożarną. Jednak niebieskie światło nie służy do przekazywania kierowcom poleceń zatrzymania i ruszania przez osobę regulującą ruch na skrzyżowaniu czy przy miejscu zdarzenia. Pomarańczowy, często nazywany też żółtym błyskowym, występuje przy pojazdach służb drogowych, robotach, lawetach albo maszynach pracujących na jezdni. Informuje raczej o zagrożeniu i potrzebie zachowania ostrożności, a nie zastępuje poleceń osoby kierującej ruchem. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się kolor widywany na drodze, zamiast skojarzyć go z konkretną funkcją prawną. W praktyce trzeba pamiętać prosto: przy niedostatecznej widoczności kierujący ruchem używa świateł czerwonego i zielonego, bo te kolory są jednoznaczne dla uczestników ruchu.