Który sposób pracy stacji radiowych w sieci radiowej UKF jest dominujący w jednostkach KSRG?
A. Dupleks.
B. Semidupleks.
C. Duosimpleks.
D. Simpleks.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz Z.22-X-17.05).
Simpleks to podstawowy i dominujący sposób pracy stacji radiowych w sieciach UKF używanych w jednostkach KSRG. Chodzi o to, że korespondencja odbywa się naprzemiennie na jednej częstotliwości: jedna stacja nadaje, pozostałe słuchają, a potem role się zmieniają. W praktyce wygląda to prosto: naciskasz PTT, mówisz krótki meldunek, puszczasz przycisk i czekasz na odpowiedź. Moim zdaniem to jest bardzo logiczne rozwiązanie dla działań ratowniczych, bo jest niezawodne, szybkie i nie wymaga rozbudowanej infrastruktury pośredniczącej. Na miejscu pożaru, wypadku drogowego czy działań przeciwpowodziowych najważniejsza jest czytelna, zdyscyplinowana korespondencja, a nie jednoczesne gadanie dwóch stron. Simpleks dobrze pasuje do sieci dowodzenia i współdziałania, gdzie obowiązuje zasada krótkich meldunków, potwierdzania odbioru i zachowania ciszy radiowej, gdy nie ma potrzeby nadawania. W standardach łączności PSP i KSRG duży nacisk kładzie się właśnie na prostotę, jednoznaczne kryptonimy, poprawne wywołanie oraz unikanie blokowania kanału. Dlatego simpleks jest najczęściej spotykany w codziennej pracy zastępów i stanowisk kierowania.
W łączności UKF w KSRG łatwo pomylić nazwy trybów pracy, bo brzmią podobnie i wszystkie dotyczą relacji między nadawaniem a odbiorem. Trzeba jednak patrzeć na realne zastosowanie w działaniach ratowniczych. Dupleks oznacza możliwość jednoczesnego nadawania i odbioru, podobnie jak w zwykłej rozmowie telefonicznej. Wymaga to zwykle dwóch częstotliwości albo odpowiedniego toru radiowego, więc jest bardziej złożone i nie jest typowym sposobem pracy na kanale korespondencyjnym zastępów podczas akcji. Semidupleks też wiąże się z pracą na dwóch częstotliwościach, ale rozmowa nadal odbywa się naprzemiennie. Taki układ ma sens np. przy wykorzystaniu przemienników, lecz nie jest dominującym modelem zwykłej sieci UKF w jednostkach KSRG. Duosimpleks bywa mylony z simpleksem, bo również kojarzy się z naprzemienną korespondencją, ale zakłada użycie dwóch częstotliwości: innej do nadawania i innej do odbioru. W praktyce działań strażackich najczęściej potrzebna jest prosta, odporna i szybka komunikacja, gdzie wszyscy na danym kanale słyszą nadawcę i zachowują dyscyplinę radiową. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro system ratowniczy jest profesjonalny, to musi używać bardziej skomplikowanego trybu. A tu jest odwrotnie: dobra praktyka łączności polega na prostocie, krótkich meldunkach, pracy przez PTT i unikaniu jednoczesnego nadawania. Dlatego odpowiedzi wskazujące dupleksowe lub półdupleksowe rozwiązania nie oddają codziennej, dominującej organizacji pracy radiowej w KSRG.