Na rysunku przedstawiono trójnik, który jest wykorzystywany do łączenia dwóch
Ten element to trójnik stosowany w SOUO, czyli w sprzęcie ochrony układu oddechowego, do podłączenia dwóch butli ze sprężonym powietrzem do jednego reduktora ciśnienia. W praktyce spotyka się to tam, gdzie aparat ma większą pojemność zapasu powietrza albo pracuje w układzie dwubutlowym. Obie butle są wtedy połączone wspólną armaturą wysokociśnieniową, a reduktor obniża ciśnienie z poziomu butli, np. 200 bar lub 300 bar, do wartości roboczej potrzebnej dla automatu oddechowego. Moim zdaniem najważniejsze jest tu skojarzenie wyglądu: dwa boczne króćce z nakrętkami do zaworów butli i środkowe wyjście do reduktora. To nie jest zwykły trójnik instalacyjny, tylko element przeznaczony do powietrza oddechowego i wysokiego ciśnienia. Zgodnie z dobrą praktyką oraz wymaganiami dla aparatów oddechowych, np. PN-EN 137 i zasadami dotyczącymi złączy butlowych PN-EN 144, trzeba sprawdzać stan uszczelek, czystość gwintów, brak oleju i smarów oraz szczelność po złożeniu zestawu. W działaniach ratowniczych taki trójnik pozwala korzystać z dwóch butli jednocześnie, ale tylko wtedy, gdy są zgodne ciśnieniowo i technicznie. Niby drobiazg, a od tego zależy bezpieczeństwo ratownika.
Ten pokazany element łatwo pomylić z różnymi rozdzielaczami, bo ogólnie ma kształt litery T, ale jego konstrukcja mocno podpowiada zastosowanie w aparatach powietrznych. Nie jest to typowy trójnik hydrauliczny do łączenia urządzeń hydraulicznych i pompy. W hydraulice siłowej używa się armatury przystosowanej do oleju hydraulicznego, z innymi gwintami, szybkozłączami, uszczelnieniami i często zupełnie inną geometrią. Tam liczy się odporność na ciśnienie oleju, przepływ cieczy i kompatybilność z pompą, a tutaj mamy armaturę do sprężonego powietrza oddechowego, czyli zupełnie inny reżim czystości. Olej, smar albo brud w takim układzie to poważny błąd, szczególnie przy wysokim ciśnieniu i tlenie zawartym w powietrzu. Równie mylące bywa kojarzenie tego elementu z poduszkami ratowniczymi. Poduszki wysokociśnieniowe ułożone w stosie nie są łączone takim trójnikiem butlowym; do ich zasilania stosuje się reduktory, sterowniki, przewody i złącza szybkie, a samo układanie w stos ma swoje ograniczenia i wymaga stabilizacji. W poduszkach niskociśnieniowych pracujących równolegle również używa się rozdzielaczy i konsol sterujących, które pozwalają kontrolować napełnianie każdej poduszki osobno. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi trzy króćce i od razu zakłada uniwersalne zastosowanie. W sprzęcie ratowniczym tak się nie robi. Armatura musi pasować do medium, ciśnienia roboczego, standardu złącza i procedury użytkowania. Ten trójnik rozpoznajemy więc po bocznych przyłączach butlowych i przeznaczeniu do połączenia dwóch butli z reduktorem ciśnienia w SOUO.