Na rysunku przedstawiono urządzenie służące do wytwarzania i podawania

Na zdjęciu widać wytwornicę, czyli prądownicę do piany średniej. Charakterystyczna jest duża, wydłużona komora, w której roztwór środka pianotwórczego miesza się z zasysanym powietrzem i przechodzi przez element spieniający. Manometr przy nasadzie pomaga kontrolować ciśnienie pracy, bo przy pianie średniej parametry mają spore znaczenie: za małe ciśnienie da słabe spienienie, a za duże może zrywać strukturę piany. Piana średnia ma większą liczbę spienienia niż piana ciężka, ale nie jest jeszcze pianą lekką, która wymaga zupełnie innej wydajności powietrza i zwykle większych generatorów. W praktyce taki sprzęt stosuje się do pokrywania rozlewisk cieczy palnych, ograniczania parowania, wypełniania zagłębień albo zabezpieczania powierzchni, gdzie zwykły prąd wody byłby mało skuteczny. Z mojego doświadczenia najważniejsze jest pilnowanie zgodności środka pianotwórczego z paliwem, prawidłowego dozowania, np. 3% albo 6%, oraz pracy zgodnej z zasadami PN-EN 1568 dotyczącymi środków pianotwórczych. Dobra praktyka: nie rozbijać piany zbyt gwałtownym podaniem i nie lać jej bez sensu w jedno miejsce, tylko budować równą warstwę izolującą dostęp tlenu.
To urządzenie łatwo pomylić z innymi elementami armatury pożarniczej, bo ma nasadę, manometr i kształt przypominający większą prądownicę. Jednak jego budowa wskazuje na wytwarzanie piany średniej, a nie piany lekkiej. Piana lekka, czyli o bardzo wysokiej liczbie spienienia, wymaga intensywnego napowietrzania i zazwyczaj stosuje się do niej generatory o dużej powierzchni siatki oraz często z wentylatorem. Taki sprzęt pracuje inaczej, bo celem jest uzyskanie ogromnej objętości piany do wypełniania pomieszczeń, kanałów albo dużych kubatur. Na zdjęciu widoczna jest raczej zwarta wytwornica terenowa, typowa do podawania piany średniej na rozlewiska i powierzchnie cieczy palnych. Mylenie jej z urządzeniem do dyspergentów też jest dość częste, ale dyspergenty służą głównie do rozpraszania substancji, na przykład plam olejowych, a nie do tworzenia warstwy piany gaśniczej. W ochronie przeciwpożarowej pianę dobiera się tak, żeby odciąć tlen, schłodzić częściowo powierzchnię i ograniczyć parowanie paliwa. Gazy gaśnicze to jeszcze inna grupa środków, podawana z butli, instalacji stałych albo specjalnych dysz, najczęściej w serwerowniach, archiwach czy rozdzielniach. Sam czerwony korpus i obecność manometru nie oznaczają instalacji gazowej. Dobry ratownik patrzy na zasadę działania: roztwór wodno-pianowy, zasysanie powietrza, komora spieniania i sposób podania piany. Właśnie te cechy prowadzą do odpowiedzi: piana średnia.