Pojazd oznaczony nalepką ostrzegawczą, pokazaną na rysunku, może stanowić zagrożenie ponieważ przewożone są gazy

A. szkodliwe.
B. niebezpieczne.
C. toksyczne.
D. trujące.
Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).
Nalepka z czaszką i piszczelami oraz cyfrą 2 na dole oznacza w systemie ADR gazy trujące, czyli materiały klasy 2 o właściwościach toksycznych dla ludzi i zwierząt. W praktyce chodzi o to, że zagrożenie nie musi polegać tylko na pożarze czy wybuchu. Taki gaz może zadziałać już po wdychaniu niewielkich stężeń, często bez wyraźnego ostrzeżenia zapachem. Przykładami mogą być chlor, amoniak w określonych warunkach, fosgen czy siarkowodór. Moim zdaniem to jedna z tych nalepek, przy których ratownik od razu powinien myśleć: strefa niebezpieczna, aparat ochrony dróg oddechowych, rozpoznanie z daleka i sprawdzenie dokumentów przewozowych albo numeru UN. Dobra praktyka zgodna z ADR i zasadami ratownictwa chemicznego mówi, żeby nie podchodzić bez potrzeby do pojazdu, ustawiać siły od strony nawietrznej i ograniczyć dostęp osób postronnych. Sama cyfra 2 mówi o gazach, a symbol czaszki doprecyzowuje, że chodzi właśnie o gazy trujące.
W tym pytaniu łatwo pomylić pojęcia, bo w języku potocznym słowa toksyczne, szkodliwe i niebezpieczne bywają używane zamiennie. W oznakowaniu transportu materiałów niebezpiecznych ADR takie luźne podejście jednak nie działa. Nalepka z czaszką i piszczelami oraz cyfrą 2 wskazuje konkretnie na gazy trujące, a nie na ogólnie rozumiane substancje niebezpieczne. To ważne, bo każda nalepka ostrzegawcza ma przypisaną klasę zagrożenia i wpływa na taktykę działań ratowniczych. Określenie toksyczne brzmi bardzo podobnie i merytorycznie jest blisko, ale w tym zestawie odpowiedzi oczekiwane jest nazewnictwo używane dla tej nalepki, czyli gazy trujące. Słowo szkodliwe jest za słabe i zbyt ogólne, bo może oznaczać działanie drażniące albo długotrwałe skutki zdrowotne, a tutaj chodzi o bezpośrednie zagrożenie zatruciem po narażeniu inhalacyjnym. Z kolei niebezpieczne pasuje prawie do każdego ładunku ADR, więc nie identyfikuje rodzaju zagrożenia. Typowy błąd polega na patrzeniu tylko na sam symbol czaszki, bez powiązania go z cyfrą klasy na dole nalepki. W działaniach praktycznych taka pomyłka może skutkować zbyt małą strefą izolacji albo wejściem bez aparatu powietrznego, a to już robi się naprawdę groźne.