Pożar osiedla domków jednorodzinnych zalicza się do pożarów
A. wierzchołkowych.
B. wewnętrznych.
C. powierzchniowych.
D. przestrzennych.
Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).
Pożar osiedla domków jednorodzinnych zalicza się do pożarów przestrzennych, bo obejmuje lub realnie może objąć wiele oddzielnych obiektów rozmieszczonych na pewnym terenie. Nie chodzi tu tylko o jeden pokój, jedno mieszkanie czy nawet jeden budynek, ale o układ kilku lub kilkunastu domów, między którymi pożar może się rozprzestrzeniać przez promieniowanie cieplne, przenoszenie żarzących się elementów, iskry, wiatr oraz zapalenie materiałów składowanych na zewnątrz. W praktyce strażackiej taka klasyfikacja ma duże znaczenie taktyczne: trzeba myśleć nie tylko o gaszeniu źródła ognia, ale też o obronie sąsiednich budynków, ewakuacji mieszkańców, zapewnieniu zaopatrzenia wodnego i podziale terenu działań na odcinki bojowe. Moim zdaniem to dobre pytanie, bo pokazuje różnicę między pożarem pojedynczego obiektu a zdarzeniem, które rozwija się w skali całej zabudowy. Dobra praktyka PSP i KSRG każe w takich sytuacjach szybko rozpoznać kierunek rozwoju pożaru, zagrożone strony, dostęp do hydrantów, możliwość ustawienia pojazdów oraz drogi ewakuacji. Dlatego odpowiedź przestrzennych najlepiej oddaje charakter pożaru osiedla domków jednorodzinnych.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych sposobów opisywania pożarów, bo wszystkie brzmią dość technicznie. Pożar wewnętrzny dotyczy przede wszystkim ognia rozwijającego się wewnątrz obiektu, na przykład w pokoju, piwnicy, garażu albo hali. Jeżeli pali się jeden dom jednorodzinny od środka, można mówić o pożarze wewnętrznym danego budynku. Jednak osiedle domków to już nie jest tylko wnętrze jednego obiektu. Mamy wiele budynków, przestrzeń między nimi, ogrodzenia, samochody, altany, roślinność, butle z gazem, instalacje fotowoltaiczne i inne elementy, które mogą przenosić lub zwiększać zagrożenie. Dlatego klasyfikacja przestrzenna jest tu bardziej trafna. Określenie wierzchołkowy kojarzy się głównie z pożarami lasów, gdy ogień przechodzi po koronach drzew. To zupełnie inny mechanizm rozprzestrzeniania, typowy dla terenów leśnych, zwłaszcza przy silnym wietrze i suchej roślinności. Z kolei pożar powierzchniowy również najczęściej odnosi się do palenia się warstwy przy gruncie, ściółki, traw, niskiej roślinności albo materiałów rozlanych na powierzchni. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy tylko na miejsce spalania, a nie na skalę i charakter zdarzenia. W działaniach ratowniczo-gaśniczych liczy się rozpoznanie całości zagrożenia: liczba obiektów, możliwość rozwoju pożaru, kierunek wiatru, dostępność sił i środków oraz konieczność obrony sąsiedniej zabudowy. Z tego powodu pożar osiedla domków jednorodzinnych traktujemy jako pożar przestrzenny, a nie jako typowy pożar wewnętrzny, wierzchołkowy czy powierzchniowy.