Rozmieszczenie stanowisk wzdłuż frontu pożaru stanowi szyk
A. oskrzydlający.
B. pełny.
C. okrążający.
D. frontalny.
Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).
Rozmieszczenie stanowisk wzdłuż frontu pożaru to szyk frontalny, bo stanowiska gaśnicze są ustawiane zasadniczo naprzeciw rozwijającej się linii ognia, czyli na froncie jego rozprzestrzeniania. W praktyce oznacza to, że roty lub zastępy prowadzą natarcie od strony, z której można bezpośrednio ograniczyć postęp spalania i podać prądy gaśnicze na najaktywniejszą część pożaru. Moim zdaniem to jedno z tych pojęć, które warto kojarzyć obrazowo: front pożaru i stanowiska ustawione wzdłuż niego, jak linia obrony. Taki szyk stosuje się np. przy pożarach traw, upraw, składowisk albo elewacji, gdy ogień przesuwa się wyraźnym pasem. Dobra praktyka taktyczna wymaga wtedy zachowania łączności, odpowiednich odstępów między stanowiskami, kontroli kierunku wiatru i zapewnienia drogi odwrotu. Szyk frontalny nie zawsze jest najbezpieczniejszy, szczególnie przy silnym promieniowaniu cieplnym lub zmianie wiatru, ale pozwala szybko zatrzymać rozwój pożaru na głównym kierunku. W działaniach PSP takie ustawienie wiąże się z planowaniem odcinków bojowych, doborem prądów gaśniczych oraz utrzymaniem ciągłości podawania środka gaśniczego.
W tym pytaniu kluczowe jest słowo wzdłuż frontu pożaru. Ono wskazuje na ustawienie stanowisk bezpośrednio na linii czoła ognia, a nie na działania prowadzone z różnych stron. Dlatego poprawnym pojęciem jest szyk frontalny. Częsty błąd polega na tym, że ktoś kojarzy każde zwarte rozmieszczenie sił z szykiem pełnym, bo brzmi to jak kompletne i mocne ustawienie. W taktyce gaśniczej nazwa musi jednak opisywać układ stanowisk względem pożaru, a nie ogólne wrażenie, że sił jest dużo. Szyk okrążający oznacza dążenie do objęcia pożaru z wielu stron, praktycznie zamknięcia go pierścieniem działań. Stosuje się go wtedy, gdy warunki, teren i bezpieczeństwo ratowników na to pozwalają, na przykład przy ograniczaniu pożaru przestrzennego. Nie pasuje to do samego rozmieszczenia wzdłuż frontu. Szyk oskrzydlający z kolei odnosi się do działania ze skrzydeł, czyli z boków pożaru, żeby ograniczać jego rozszerzanie i stopniowo dochodzić do czoła. To bardzo praktyczne przy wietrze i pożarach roślinności, ale nadal nie jest to ustawienie frontalne. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać to tak: front to frontalny, skrzydła to oskrzydlający, dookoła to okrążający. Niby proste, ale w stresie testowym ludzie często czytają za szybko i wybierają odpowiedź bardziej ogólną, zamiast tej opisującej dokładnie położenie stanowisk.