Rysunek przedstawia wykres pola pracy drabiny IVECO-Magirus typ M32 L. Maksymalny zasięg drabiny na poziomie gruntu dla kosza nieobciążonego wynosi

A. 27 m
B. 20 m
C. 22 m
D. 24 m
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz Z.22-X-17.05).
Na wykresie pola pracy drabiny IVECO-Magirus M32 L trzeba patrzeć na oś poziomą, czyli Outreach in m, oraz na poziom gruntu, czyli wysokość 0 m na osi pionowej. Dla kosza nieobciążonego obrys dopuszczalnego pola pracy dochodzi na poziomie gruntu najdalej mniej więcej do 27 m. Dlatego właściwa wartość to 27 m. To nie jest długość całej drabiny, tylko maksymalny zasięg poziomy kosza przy określonej wysokości i przy założeniu braku obciążenia w koszu. Moim zdaniem to ważne rozróżnienie, bo w praktyce na akcji łatwo pomylić wysokość ratowniczą, wysięg boczny i rzeczywisty zasięg roboczy. Przy pracy drabiną mechaniczną zawsze należy korzystać z pola pracy z instrukcji producenta, DTR oraz wskazań systemu kontroli obciążenia. Dobre praktyki, zgodne z zasadami eksploatacji drabin według wymagań dla pojazdów specjalnych i norm typu PN-EN 14043, mówią też o prawidłowym podparciu, wypoziomowaniu, kontroli podłoża i uwzględnieniu obciążenia kosza. Jeśli do kosza wejdą ratownicy albo zabierany jest poszkodowany, zasięg roboczy może być mniejszy. Na rysunku widać właśnie różne ograniczenia dla różnych warunków pracy, a nie jedną uniwersalną liczbę dla każdej sytuacji.
Wartości 20 m, 22 m i 24 m mogą wyglądać kusząco, bo na wykresie faktycznie pojawiają się w pobliżu pionowych linii ograniczających oraz symboli kosza. Problem w tym, że nie oznaczają one maksymalnego zasięgu drabiny na poziomie gruntu dla kosza nieobciążonego. Odczyt takiego wykresu trzeba robić bardzo spokojnie: najpierw wybiera się warunek pracy, tutaj kosz bez obciążenia, potem wysokość, czyli poziom gruntu 0 m, a dopiero na końcu odczytuje się najdalej wysunięty punkt pola pracy na osi poziomej. Dla tego przypadku obrys dochodzi do około 27 m. Niższe wartości można pomylić z zasięgiem dla kosza obciążonego, z zasięgiem przy większej wysokości roboczej albo z liniami pomocniczymi pokazującymi zakres pracy przy określonym kącie nachylenia przęseł. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś patrzy na ikonę kosza przy wysokości kilku lub kilkunastu metrów i przenosi tę wartość na poziom gruntu. A wykres pola pracy nie działa w taki sposób. Każdy punkt na nim jest parą: wysokość plus wysięg. W działaniach ratowniczych takie niedokładne odczytanie może mieć realne skutki, bo dowódca może ustawić pojazd zbyt daleko albo za blisko obiektu. Dobra praktyka jest prosta: sprawdzić DTR konkretnej drabiny, uwzględnić podpory, nachylenie terenu, nośność podłoża, obciążenie kosza i dopiero wtedy planować dojście do okna, dachu czy miejsca ewakuacji. Sama liczba z wykresu nigdy nie zastępuje oceny warunków na miejscu zdarzenia.