Stanowiska wodne do poboru wody do celów gaśniczych mogą być organizowane jako stałe oraz
A. zewnętrzne.
B. ruchome.
C. mobilne.
D. doraźne.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz Z.22-X-18.05).
Stanowiska wodne do poboru wody do celów gaśniczych rzeczywiście mogą być organizowane jako stałe oraz doraźne. Chodzi tu o miejsca, z których straż pożarna może pobierać wodę, np. z rzeki, jeziora, stawu, zbiornika przeciwpożarowego albo innego dostępnego źródła. Stanowisko stałe jest przygotowane wcześniej: ma dojazd dla pojazdów pożarniczych, utwardzone miejsce ustawienia autopompy lub motopompy, bezpieczne zejście do lustra wody, oznakowanie, czasem smok ssawny, studzienkę ssawną albo tzw. suchy hydrant. Takie rozwiązanie jest zgodne z dobrą praktyką ochrony przeciwpożarowej, bo w czasie akcji nie traci się minut na szukanie dostępu do wody. Stanowisko doraźne organizuje się tymczasowo, gdy sytuacja tego wymaga, na przykład podczas dużego pożaru lasu, zabudowań gospodarczych albo ćwiczeń na terenie, gdzie nie ma przygotowanego stałego punktu poboru. Wtedy dowódca ocenia dojazd, nośność gruntu, głębokość zasysania, bezpieczeństwo ratowników i możliwość pracy pomp. Moim zdaniem to bardzo praktyczna wiedza, bo w działaniach gaśniczych sama obecność wody to za mało. Trzeba jeszcze móc ją sprawnie i bezpiecznie pobrać.
W tym pytaniu łatwo pomylić nazwy używane potocznie z określeniami stosowanymi w ochronie przeciwpożarowej. Klasyfikacja stanowisk wodnych do poboru wody do celów gaśniczych opiera się na tym, czy miejsce jest przygotowane wcześniej i utrzymywane w gotowości, czy organizowane czasowo na potrzeby konkretnej sytuacji. Dlatego prawidłowe zestawienie to stanowiska stałe oraz doraźne. Określenie mobilne może brzmieć sensownie, bo w straży dużo sprzętu jest przewożone: motopompy, węże ssawne, zbiorniki przenośne, pompy pływające. Ale mobilne jest wyposażenie, nie samo stanowisko wodne jako miejsce poboru. Podobnie słowo ruchome bardziej pasuje do urządzeń, armatury albo sprzętu przemieszczanego w trakcie działań, a nie do kategorii punktu czerpania wody. Stanowisko przy rzece czy zbiorniku nie staje się ruchome tylko dlatego, że podjeżdża do niego samochód gaśniczy. Określenie zewnętrzne też może mylić, bo w przepisach i praktyce mówi się np. o zewnętrznej sieci hydrantowej albo przeciwpożarowym zaopatrzeniu w wodę na zewnątrz obiektu. To jednak inny podział i inny kontekst techniczny. Typowy błąd myślowy polega na wybieraniu słowa, które brzmi branżowo, zamiast sprawdzenia, czy opisuje ono sposób organizacji stanowiska. W praktyce dowódca potrzebuje jasnej informacji: czy punkt poboru jest stały, sprawdzony i oznakowany, czy trzeba go dopiero urządzić doraźnie, z oceną dojazdu, głębokości zasysania, wydajności źródła oraz bezpieczeństwa pracy ratowników.