Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Zawód: Technik pożarnictwa

Kategorie: Środki gaśnicze i mechanizmy gaszenia Sprzęt pożarniczy i armatura wodno-pianowa

Słowa kluczowe: Piana ciężka i piana średnia Prądownica pianowa i wytwornica pianowa Zasysacz liniowy

Strata ciśnienia roboczego na wlocie zasysacza liniowego wynosi

A. 20%
B. 10%
C. 30%
D. 5%

Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).

Strata ciśnienia roboczego na wlocie zasysacza liniowego wynosi około 30%, dlatego odpowiedź 30% jest właściwa. Zasysacz liniowy, czyli inżektor do podawania środka pianotwórczego, działa dzięki zwężce i efektowi Venturiego. Woda przepływająca przez zwężenie przyspiesza, a w komorze zasysania powstaje podciśnienie, które wciąga środek pianotwórczy ze zbiornika lub kanistra. To jest bardzo wygodne w praktyce, ale nie ma nic za darmo: energia ciśnienia jest zużywana na wytworzenie podciśnienia i wymieszanie roztworu. Stąd ten dość duży spadek, przyjmowany szkoleniowo jako 30%. Jeśli na wejściu zasysacza masz 8 bar, to za zasysaczem zostaje mniej więcej 70% tej wartości, czyli około 5,6 bar, oczywiście pomijając dodatkowe opory w wężach i armaturze. Z mojego doświadczenia to właśnie ten szczegół często decyduje, czy piana na prądownicy lub wytwornicy jest dobra, czy robi się słaba i niestabilna. Dobra praktyka jest taka, żeby zasysacz dobierać do wydajności prądownicy, pilnować kierunku przepływu, stężenia dozowania oraz możliwie krótkiego odcinka między zasysaczem a stanowiskiem pianowym. W działaniach gaśniczych trzeba też uwzględnić straty w liniach wężowych, różnice wysokości i wymagane ciśnienie pracy prądownicy pianowej. Sam zasysacz to mały element, ale hydraulicznie robi sporą robotę.
Warto tu uważać na zbyt optymistyczne myślenie o hydraulice układu wodno-pianowego. Zasysacz liniowy nie jest zwykłym łącznikiem ani krótkim odcinkiem armatury, gdzie spodziewalibyśmy się tylko symbolicznego spadku ciśnienia. W jego wnętrzu pracuje zwężka inżektorowa, a więc część energii strumienia wody zostaje celowo wykorzystana do wytworzenia podciśnienia i zassania środka pianotwórczego. Dlatego wartości rzędu 5% albo 10% są za małe. Takie liczby mogą kojarzyć się z drobnymi oporami miejscowymi, na przykład na pojedynczym elemencie armatury, ale nie z urządzeniem, które ma aktywnie pobierać i mieszać koncentrat pianowy. Również 20% jest nadal zaniżeniem w typowym ujęciu szkoleniowym i może prowadzić do złych obliczeń na stanowisku wodnym. Jeżeli dowódca albo operator motopompy przyjmie zbyt małą stratę, to na końcu linii może zabraknąć ciśnienia do prawidłowej pracy prądownicy lub wytwornicy piany. Efekt bywa prosty: piana jest wodnista, ma słabą trwałość, a zasięg prądu spada. Moim zdaniem to jeden z tych parametrów, które warto zapamiętać mechanicznie, bo w akcji nie ma czasu na długie rozważania. Dobre praktyki pożarnicze zakładają, że przy zasysaczu liniowym liczy się około 30% straty ciśnienia roboczego, a dopiero potem dolicza pozostałe opory w wężach, rozdzielaczach, różnicach wysokości i samej prądownicy. Typowy błąd polega na traktowaniu zasysacza jak neutralnego przelotu, a on hydraulicznie jest jednak urządzeniem roboczym, nie tylko kawałkiem rury.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja