Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Zawód: Technik pożarnictwa

Kategorie: Organizacja PSP i KSRG Łączność radiowa i sygnalizacja

Słowa kluczowe: Dane radiowe Sieć radiowa

System łączności przeznaczony dla potrzeb łączności w miejscu prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczej, zwany „Siecią radiową”, zawiera co najmniej

A. dwóch abonentów.
B. pięciu abonentów.
C. trzech abonentów.
D. czterech abonentów.

Pytanie z egzaminu CKE z 2016 roku (arkusz Z.22-X-16.04).

System łączności na miejscu akcji, określany jako sieć radiowa, musi obejmować co najmniej trzech abonentów, czyli trzy podmioty mogące prowadzić korespondencję radiową w ramach ustalonych danych radiowych. To ważne rozróżnienie: przy dwóch abonentach mówimy raczej o prostym kierunku łączności, a nie o pełnej sieci. W praktyce pożarniczej takimi abonentami mogą być np. kierujący działaniem ratowniczym, dowódca odcinka bojowego i rota pracująca wewnątrz obiektu albo stanowisko wodne. Wtedy komunikacja nie jest tylko „punkt-punkt”, ale pozwala na wymianę meldunków między kilkoma uczestnikami działań. Moim zdaniem to jedna z tych definicji, które wydają się suche, ale w akcji naprawdę robią porządek. Dobra praktyka PSP i KSRG zakłada, że sieć radiowa ma jasno określony kanał, kryptonimy, zasady wywołania, kolejność przekazywania meldunków i dyscyplinę korespondencji. Dzięki temu KDR nie gubi informacji, a ratownicy nie nadają jednocześnie bez potrzeby. Trzech abonentów to więc minimalny próg, od którego łączność zaczyna mieć charakter sieciowy.
W tym pytaniu łatwo pomylić pojęcie sieci radiowej z najprostszym połączeniem radiowym między dwoma użytkownikami. Dwóch abonentów może oczywiście prowadzić korespondencję, na przykład dowódca zastępu z dyspozytorem albo KDR z jednym ratownikiem, ale technicznie jest to bardziej kierunek łączności, czyli relacja punkt-punkt. Nie spełnia to minimalnego warunku sieci, bo nie ma jeszcze układu kilku uczestników, między którymi trzeba utrzymać wspólne zasady pracy, kolejność meldunków i dyscyplinę nadawania. Z drugiej strony czterech albo pięciu abonentów jak najbardziej może tworzyć sieć radiową, i często w realnych działaniach właśnie tak jest. Przy większym pożarze w jednej sieci mogą pracować KDR, dowódcy odcinków bojowych, stanowisko zaopatrzenia wodnego i roty. Problem w tym, że pytanie dotyczy wartości minimalnej, a nie typowej lub wygodnej liczby uczestników. Typowy błąd polega na myśleniu, że skoro akcja ratowniczo-gaśnicza jest złożona, to sieć musi zaczynać się dopiero od większej liczby radiostacji. Nie musi. Standardowe rozumienie w łączności pożarniczej jest prostsze: sieć radiowa zaczyna się od trzech abonentów pracujących według wspólnych danych radiowych. Większa liczba użytkowników tylko rozbudowuje sieć, ale nie zmienia jej definicyjnego minimum.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja