Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Zawód: Technik pożarnictwa

Kategorie: Ochrona dróg oddechowych i ubrania specjalne

Słowa kluczowe: Ubranie do usuwania gniazd owadów

Ubranie przedstawione na rysunkach w jednostkach straży pożarnej wykorzystywane jest do

Jasny kombinezon ochronny strażaka z kapturem i osłoną twarzy, używany przy usuwaniu gniazd os, szerszeni i pszczół
A. kontrolowania wycieków substancji ropopochodnych.
B. chwytania gadów i płazów.
C. likwidacji zagrożeń biologicznych.
D. usuwania gniazd owadów błonkoskrzydłych.

Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz Z.22-X-17.05).

Ubranie pokazane na rysunku to typowe ubranie ochronne używane przy usuwaniu gniazd owadów błonkoskrzydłych, czyli przede wszystkim os, szerszeni i czasem pszczół. Widać po nim kilka charakterystycznych cech: jasny, dość gruby materiał, szczelniejsze zakończenia rękawów i nogawek oraz kaptur z osłoną twarzy z siatki lub przezroczystej części. Chodzi o to, żeby owad nie dostał się pod ubranie i nie użądlił ratownika w twarz, szyję albo okolice dłoni. Moim zdaniem to jedno z tych ubrań, które łatwo pomylić z ochroną chemiczną, ale jego przeznaczenie jest zupełnie inne. W praktyce używa się go np. przy gnieździe szerszeni na strychu, w elewacji budynku, w altanie czy przy placu zabaw. Dobre praktyki są takie, żeby najpierw rozpoznać zagrożenie, odsunąć osoby postronne, szczególnie alergików, zabezpieczyć teren i działać spokojnie, najlepiej wtedy, gdy aktywność owadów jest mniejsza. Sam kombinezon nie zastępuje rozsądnej taktyki, rękawic, butów i właściwego sprzętu pomocniczego. W straży ważne jest też sprawdzenie szczelności ubrania przed wejściem w strefę działania, bo mała dziura przy mankiecie potrafi zrobić duży problem, serio.
To ubranie może na pierwszy rzut oka wyglądać jak ogólny kombinezon ochronny, ale jego konstrukcja wskazuje na ochronę przed użądleniami owadów, a nie na działania chemiczne, biologiczne czy odławianie zwierząt. Przy wyciekach substancji ropopochodnych strażacy stosują przede wszystkim sorbenty, zapory, maty, rękawy sorpcyjne oraz ubrania dobrane do kontaktu z daną substancją. Potrzebna jest odporność materiału na oleje, paliwa i czasem pary, a kaptur z siatką ochronną nie ma tu żadnego sensu. To typowy błąd: ktoś widzi jasny kombinezon i od razu kojarzy go z chemią. Przy zagrożeniach biologicznych wymagania też są inne. Liczy się bariera mikrobiologiczna, maska lub półmaska, rękawice, ochrona oczu, możliwość dekontaminacji albo bezpiecznej utylizacji odzieży. Ubranie dla owadów nie jest projektowane jako szczelna ochrona przed aerozolami biologicznymi czy materiałem zakaźnym. Podobnie przy chwytaniu gadów i płazów używa się chwytaków, pojemników transportowych, worków, rękawic i zasad ograniczających stres zwierzęcia. Gruby kombinezon z osłoną twarzy nie jest podstawowym narzędziem do takich działań. Najważniejsza wskazówka praktyczna jest prosta: nie rozpoznajemy sprzętu tylko po kolorze, ale po detalach konstrukcyjnych i rodzaju zagrożenia, przed którym ma chronić ratownika.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja