W pożarnictwie stosuje się powszechnie węże tłoczne o średnicach wewnętrznych:
A. 15, 52, 75, 110, 125 i 150.
B. 25, 52, 75, 110.
C. 25, 62, 85, 100 i 110.
D. 25, 42, 52, 75 i 210.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2013 (arkusz Z.22-X-13.05).
W pożarnictwie za podstawowy i powszechnie spotykany zestaw średnic wewnętrznych węży tłocznych przyjmuje się 25, 52, 75 i 110 mm. W praktyce oznacza to oznaczenia typu W-25, W-52, W-75 oraz W-110. To nie są przypadkowe liczby, tylko średnice powiązane z armaturą wodno-pianową, nasadami, rozdzielaczami, prądownicami i wydajnością pomp pożarniczych. W-52 jest bardzo często używany do linii gaśniczych, bo daje rozsądny kompromis między wydajnością a masą węża. W-75 stosuje się zwykle do zasilania rozdzielacza albo do budowy linii głównej, gdzie trzeba przepchnąć większy strumień wody. W-110 pojawia się przy dużych przepływach, na przykład przy zasilaniu samochodu gaśniczego z hydrantu, zbiornika lub podczas przetłaczania wody na dalsze odległości. W-25 spotyka się przy mniejszych prądach gaśniczych, działaniach pomocniczych i tam, gdzie liczy się mobilność. Moim zdaniem warto zapamiętać to zestawienie razem z zastosowaniem, a nie tylko jako suche liczby, bo na akcji od tego zależy dobór linii, straty ciśnienia i wygoda pracy roty. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby średnicę węża dobierać do wymaganego przepływu, odległości podawania środka gaśniczego oraz możliwości pompy, a nie na oko.
W tym pytaniu chodzi o standardowy, najczęściej przyjmowany w pożarnictwie zestaw średnic wewnętrznych węży tłocznych: 25, 52, 75 i 110 mm. Błędne odpowiedzi zwykle biorą się z mieszania średnic rzeczywiście spotykanych w różnych instalacjach technicznych, armaturze przemysłowej albo sprzęcie specjalnym z typowym wyposażeniem pożarniczym używanym w jednostkach ochrony przeciwpożarowej. Średnica 42 mm może kojarzyć się z pewnymi rozwiązaniami specjalistycznymi lub sprzętem nietypowym, ale w podstawowym zestawie omawianym w szkoleniu pożarniczym nie zastępuje ona klasycznego W-52. Z kolei 210 mm to wartość zbyt duża jak na powszechny wąż tłoczny używany operacyjnie przez strażaków w standardowych liniach wodnych. Podobnie średnice 62, 85 czy 100 mm wyglądają technicznie prawdopodobnie, bo mieszczą się gdzieś pomiędzy znanymi wymiarami, ale właśnie przez to są podchwytliwe. W praktyce sprzęt pożarniczy musi pasować do nasad, łączników, rozdzielaczy i prądownic, więc nie można sobie dowolnie zaokrąglać albo wybierać średnic pośrednich. Warianty z 15, 125 i 150 mm też wynikają raczej z mylenia węży tłocznych z innymi przewodami, armaturą wodociągową albo dużymi instalacjami przesyłowymi. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać zależność: W-52 do linii gaśniczej, W-75 do zasilania i linii głównej, W-110 do dużych przepływów, a W-25 do mniejszych, bardziej poręcznych zastosowań. To pomaga nie tylko na teście, ale i przy realnym planowaniu rozwinięcia bojowego.