Ze względu na usytuowanie prądownika w stosunku do pożaru wyróżnia się stanowiska gaśnicze
A. niższe, równe, wyższe.
B. niskie, pionowe, wysokie.
C. podziemne, równe, nadziemne.
D. niskie, poziome, odchylone.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz Z.22-X-18.05).
Klucz jest tutaj w słowach: usytuowanie prądownika w stosunku do pożaru. Chodzi o to, na jakiej wysokości znajduje się strażak z prądownicą względem ogniska pożaru, dlatego wyróżnia się stanowiska gaśnicze niższe, równe i wyższe. Stanowisko niższe występuje wtedy, gdy prądownik działa poniżej miejsca spalania, na przykład podając prąd gaśniczy z parteru na wyższą kondygnację albo z dołu skarpy. Stanowisko równe jest na podobnym poziomie co pożar, np. przy gaszeniu pomieszczenia z korytarza. Stanowisko wyższe to sytuacja, gdy prądownik znajduje się powyżej ogniska, na przykład podczas działań z drabiny, podnośnika albo wyższej kondygnacji. W praktyce ma to duże znaczenie dla bezpieczeństwa roty, skuteczności podawania środka gaśniczego i doboru prądu wody. Z mojego doświadczenia, nawet na ćwiczeniach widać, że źle dobrane stanowisko potrafi utrudnić natarcie, zwiększyć zadymienie i narazić strażaków na gorące gazy pożarowe. Dobre praktyki taktyczne wymagają, żeby KDR i rota oceniały kierunek rozwoju pożaru, możliwość wycofania, asekurację linii gaśniczej oraz stabilność podłoża. To nie jest tylko definicja do testu, ale normalna podstawa planowania natarcia.
W tym pytaniu łatwo pomylić określenia opisujące położenie prądownika z innymi podziałami stosowanymi w działaniach ratowniczo-gaśniczych. Określenia typu niskie, pionowe, wysokie brzmią trochę podobnie, ale nie tworzą poprawnej klasyfikacji stanowisk gaśniczych według położenia względem pożaru. Słowo pionowe odnosi się raczej do kierunku, osi lub sposobu prowadzenia działań, a nie do relacji wysokościowej pomiędzy prądownikiem a ogniskiem pożaru. Podobnie zestawienie niskie, poziome, odchylone miesza różne cechy: niskie mówi o wysokości, poziome o kierunku, a odchylone może kojarzyć się z kątem ustawienia prądownicy albo strumienia gaśniczego. To nie jest spójny podział taktyczny. Również nazwy podziemne, równe, nadziemne sugerują raczej lokalizację obiektu lub kondygnacji, np. piwnica, poziom terenu, część nadziemna budynku. W klasyfikacji stanowisk chodzi jednak o coś bardziej praktycznego: czy strażak z prądownicą jest niżej, na tym samym poziomie, czy wyżej niż strefa spalania. Typowy błąd myślowy polega na zapamiętywaniu pojedynczych słów bez sprawdzenia, co dokładnie opisują. W taktyce pożarniczej precyzja jest ważna, bo od położenia stanowiska zależy skuteczność natarcia, widoczność, obciążenie linii wężowej, ryzyko oddziaływania promieniowania cieplnego i droga ewakuacji roty. Moim zdaniem najlepiej wyobrazić sobie realną akcję w budynku: pożar w piwnicy, na parterze albo na poddaszu. Wtedy od razu widać, że sens mają określenia niższe, równe i wyższe, bo opisują położenie prądownika względem miejsca pożaru, a nie ogólną geometrię czy lokalizację obiektu.