Drewno sosnowe jako element konstrukcji obiektów budowlanych zaliczane jest do grupy materiałów
A. zapalnych.
B. palnych.
C. łatwo zapalnych.
D. łatwo palnych.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz Z.23-X-15.05).
Drewno sosnowe stosowane w konstrukcji budynku zalicza się do materiałów łatwo palnych, bo po dostarczeniu odpowiedniej ilości ciepła stosunkowo szybko ulega rozkładowi termicznemu, wydziela palne gazy i podtrzymuje spalanie. Sosna ma sporo żywic, a one zwiększają podatność na zapalenie i intensywność spalania. W praktyce pożarowej ma to duże znaczenie: belki, więźba dachowa, podłogi czy elementy szkieletu z drewna sosnowego mogą szybko brać udział w rozwoju pożaru, szczególnie gdy są suche, mają dużą powierzchnię kontaktu z powietrzem albo są w formie cienkich elementów. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: drewno konstrukcyjne nie jest materiałem obojętnym pożarowo, tylko paliwem wbudowanym w obiekt. W projektowaniu i ocenie bezpieczeństwa pożarowego odnosi się to do klasyfikacji reakcji na ogień, klas odporności ogniowej elementów budowlanych oraz wymagań techniczno-budowlanych. Dobra praktyka to stosowanie zabezpieczeń ogniochronnych, np. impregnatów, obudów z płyt gipsowo-kartonowych, odpowiednich przekrojów belek oraz oddzieleń przeciwpożarowych. Trzeba też pamiętać, że masywne drewno zachowuje nośność dłużej niż cienkie listewki, bo na powierzchni tworzy się warstwa zwęglona, ale dalej pozostaje materiałem łatwo palnym. To taki szczegół, który w działaniach ratowniczych i oględzinach konstrukcji naprawdę robi różnicę.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka podobnie brzmiących pojęć, bo w języku potocznym mówi się czasem, że coś jest palne, zapalne albo łatwo zapalne, jakby to było jedno i to samo. Technicznie jednak chodzi o właściwą grupę materiałów w kontekście ochrony przeciwpożarowej obiektów budowlanych. Samo określenie palne jest zbyt ogólne. Oznacza jedynie, że materiał może się palić, ale nie mówi jeszcze, jak łatwo bierze udział w pożarze i jak szybko może przyczyniać się do jego rozwoju. Drewno sosnowe oczywiście jest palne, lecz w tym przypadku wymagana jest dokładniejsza klasyfikacja: łatwo palne. Określenia zapalne i łatwo zapalne częściej kojarzą się z podatnością na zapalenie, czyli momentem inicjacji spalania, a nie z grupą materiałów konstrukcyjnych używaną w takim ujęciu egzaminacyjnym. To typowy błąd myślowy: ktoś widzi, że drewno od iskry albo płomienia może się zapalić, więc wybiera odpowiedź z wyrazem zapalne. Tyle że pytanie dotyczy drewna sosnowego jako elementu konstrukcji obiektu, więc trzeba patrzeć na jego zachowanie jako materiału budowlanego w pożarze. Sosna, przez zawartość żywic, strukturę włóknistą i możliwość wysuszenia, szybko wydziela palne produkty pirolizy i może intensywnie podtrzymywać spalanie. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to praktycznie: więźba dachowa z sosny, niezabezpieczona ogniochronnie, jest realnym paliwem w budynku, nie tylko elementem nośnym. Dlatego stosuje się impregnację ogniochronną, obudowy, właściwe przekroje i kontroluje klasy odporności ogniowej oraz reakcję na ogień zgodnie z wymaganiami techniczno-budowlanymi.