Jak zbudowany jest numer ewidencyjny nadawany informacji ze zdarzenia, sporządzanej przy użyciu programu SWD-ST?
A. Składa się z 11 cyfr – pierwsze 8 cyfr określa JRG, kolejne 3 cyfry stanowią numer zdarzenia.
B. Składa się z 10 cyfr – pierwsze 6 cyfr określa JRG, kolejne 4 cyfry stanowią numer zdarzenia.
C. Składa się z 10 cyfr – pierwsze 7 cyfr określa JRG, kolejne 3 cyfry stanowią numer zdarzenia.
D. Składa się z 11 cyfr – pierwsze 7 cyfr określa JRG, kolejne 4 cyfry stanowią numer zdarzenia.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz Z.23-X-17.05).
Numer ewidencyjny informacji ze zdarzenia sporządzanej w SWD-ST ma 11 cyfr. Jego budowa jest stała: pierwsze 7 cyfr identyfikuje JRG, czyli jednostkę ratowniczo-gaśniczą właściwą dla danego wpisu, a kolejne 4 cyfry oznaczają numer zdarzenia. Taki układ nie jest przypadkowy, bo w dokumentacji działań ratowniczych najważniejsze jest jednoznaczne powiązanie informacji ze zdarzeniem, jednostką oraz późniejszą ewidencją statystyczną i operacyjną. W praktyce dyżurny, dowódca lub osoba opracowująca dokumentację może po tym numerze szybko odnaleźć konkretną interwencję w systemie, sprawdzić dane meldunkowe, siły i środki, czas wyjazdu, dojazdu, lokalizację i rodzaj zdarzenia. Moim zdaniem warto zapamiętać to jako prosty schemat 7 + 4 = 11, bo bardzo pomaga przy testach i w realnej pracy z dokumentacją. Dobre praktyki PSP wymagają, żeby numery ewidencyjne były przepisywane dokładnie, bez skracania i bez dopisywania własnych oznaczeń, bo nawet jedna cyfra potrafi później narobić bałaganu w analizach, zestawieniach oraz kontroli dokumentów.
W tym pytaniu łatwo pomylić długość numeru z innymi oznaczeniami używanymi w dokumentacji, dlatego trzeba trzymać się konkretnej zasady stosowanej w SWD-ST: numer ewidencyjny informacji ze zdarzenia ma 11 cyfr, z czego 7 pierwszych identyfikuje JRG, a 4 ostatnie tworzą numer zdarzenia. Koncepcja, że cały numer ma tylko 10 cyfr, jest zbyt krótka i nie odpowiada przyjętemu formatowi ewidencyjnemu. Taki błąd często bierze się z prostego skojarzenia, że skoro numer ma być szybki do zapisania, to pewnie jest krótszy, ale w systemach operacyjnych ważniejsza jest jednoznaczność niż wygoda zapamiętywania. Równie mylące jest zmniejszenie części identyfikującej JRG do 6 cyfr, bo wtedy zaburza się stały kod jednostki wykorzystywany w ewidencji. Z drugiej strony zwiększenie tej części do 8 cyfr i pozostawienie tylko 3 cyfr na numer zdarzenia też nie pasuje do zasad budowy tego numeru. Trzy cyfry na numer zdarzenia dawałyby mniejszy zakres numeracji, a system przyjmuje część czterocyfrową. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na mechanicznym dodawaniu cyfr bez sprawdzenia, która część czego dotyczy. Tu trzeba zapamiętać nie tylko sumę 11 cyfr, ale właśnie podział 7 cyfr JRG oraz 4 cyfry numeru zdarzenia. To jest istotne przy sporządzaniu informacji ze zdarzenia, archiwizacji dokumentów i późniejszym wyszukiwaniu interwencji w systemie.